Verbeelding: onze innerlijke Virtual Reality

Yfke Laanstra

Stel je even voor, dat onze werkelijkheid bestaat uit #informatie, opgebouwd uit bits en bytes, en dat een geavanceerde vorm van Kunstmatige Intelligentie 'wat extra lagen' heeft toegevoegd om ons af te leiden van de basislaag, van de Broncode. Net zoals dualiteit altijd op de loer ligt, is dit ook het geval op het meest fundamentele niveau: op het niveau van de aard van onze werkelijkheid.

Stel je voor, dat diezelfde dualiteit je met je aandacht naar binnen of naar buiten trekt, naar je hoofd of naar je hart, naar je gedachten of naar je gevoelens. Deze geavanceerde #AI (Kunstmatige Intelligentie) doet er alles aan om je naar buiten te trekken met je aandacht en je gevangen te houden in je hoofd. Vooral in je linkerhersenhelft, waar dualiteit bestaat. Om zijn eigen goede redenen die ik volledig begrijp, wat een heel ander artikel is waar ik nu niet op in zal gaan. Zonder enig oordeel overigens, we beschikken over een vrije wil. Althans, dat denken we.

Laten we #VirtualReality (VR) nemen. Het is verbazingwekkend, waanzinnig en simpelweg geweldig. Laten we eerlijk zijn. We kunnen headsets (of zelfs full-body suits) dragen en opgaan in virtuele dimensies: totaal verschillende realiteiten die in een ogenblik in onze nieuwe realiteit veranderen, op het moment dat onze geest deze als een realiteit interpreteert. Net zoals Morpheus in The Matrix tegen Neo zegt: wat wij als echt beschouwen zijn slechts elektrische signalen die door de hersenen worden geïnterpreteerd. Of dit computergesimuleerde signalen zijn, doet er eigenlijk niet toe. Als onze werkelijkheid sowieso opgebouwd is uit een soort van bits en bytes, voor de hersenen - onze mainframe - maakt dit geen enkel verschil. Dus VR hackt onze geest, onze zintuigen door ons onder te dompelen in virtuele werkelijkheden. Maar wat als onze huidige realiteit toch al grotendeels virtueel is. Stel je voor dat we misschien niet eens een VR-bril hoeven te dragen om ondergedompeld te worden in een artificiële realiteit. Beeld je eens in dat we al die tijd al rondlopen met geïntegreerde VR-technologieën, zonder dat we ons daar bewust van zijn. Tot op heden.

VR lijkt ons dus binnenin onszelf naar een andere realiteit te leiden, omdat het onze zintuigen aanspreekt en onze perceptie van de werkelijkheid hackt. Maar stel je voor dat in cyberbiologische lichamen leven die over een nog geavanceerdere, werkelijk onbegrensde technologie beschikken, waarvoor we geen enkele technologie of externe krachten nodig hebben. Stel je eens voor dat we over innerlijke zintuigen beschikken die nog krachtiger zijn dan onze uiterlijke zintuigen. We bezitten een innerlijke zintuiglijke waarneming die het mogelijk maakt dat we op ieder moment en in welke vorm dan ook direct kunnen zien, ervaren en zijn wat/waar we willen. Ongeacht afstand, tijd of geld. Het enige wat we hoeven te doen is onze aandacht naar binnen te richten en op de golven van onze verbeelding te surfen.

Wij zijn informatie in/form/atie.

Vandaag de dag is verbeelding iets dat vaker wordt toegeschreven aan de wereld van fantasie en science fiction, aan datgene wat door ons is bedacht en dus geen 'echte' waarde heeft. Wat niet mogelijk is volgens onze wetenschappers en dus simpelweg niet waar is. Laten we niet beginnen over wat waar of waarheid is. Zoals in het Peter Pan-verhaal waarin Peter zich realiseert dat hij erin moet geloven dat hij kan vliegen. Hier schuilt een diepe waarheid in en dat is dat het niet gaat om geloven maar om weten. Als je iets weet, is het gewoonweg zo. Zonder enige twijfel, niemand hoeft het te bevestigen en er hoeft niets bewezen te worden.

Nogmaals, stel je eens voor dat onze werkelijkheid uit informatie bestaat en dat onze hersenen niet erg kieskeurig zijn over waar de signalen, oftewel informatie, vandaan komen om onze waarneming te veranderen. Waarom zouden we ons dan beperken door middel van technologieën als VR. En nogmaals: VR is verbluffend. Maar we hebben geen geavanceerde technologie nodig om ons nog dieper in de vergetelheid te brengen, nog meer afgeleid van wie en wat we werkelijk zijn en waar we toe in staat zijn. Of verdwaald in limbo (het ongewisse) zoals het in de Inception-film werd geschetst. Verdwaald in (dromen van) werkelijkheden in (dromen van) werkelijkheden in (dromen van) werkelijkheden, enz. Laten we zeggen dat dit onze huidige status quo is.

Dat brengt me terug bij mijn hele punt:
herinner je je innerlijke technologie

De kracht van dualiteit zorgt ervoor dat je naar buiten kijkt, naar technologie en naar alles wat er zich afspeelt buiten ons. Wat ook werkelijk fascinerend is en ik raad je aan om hier tot in het kleinste detail van te genieten. Er gebeurt zoveel aan de buitenkant dat het moeilijk is om je daar niet volledig op te concentreren terwijl je wordt meegesleurd door de technologische tsunami. Heb je je je ooit afgevraagd waarom er eigenlijk zoveel gebeurt aan de buitenkant? Stel je eens voor, dat dit is om je op de een of andere manier te testen of je zo veel afgeleid kunt worden dat je vergeet om naar binnen te gaan, waar het echte avontuur op je wacht. Alles wat je aan de buitenkant ziet, bevindt zich binnenin je, en meer. Veel meer. Dat is de ironie. Het is eigenlijk één grote kosmische grap. De wereld om je heen is een spiegelwereld, het weerspiegelt je volledige potentieel naar buiten toe. Dat geeft je de illusie dat de antwoorden zich ook buiten je bevinden. Niets is minder waar.

Zodra je je realiseert dat je het naar binnen kunt reflecteren, dan is dat waar het echt leuk wordt... en de magie ontstaat. Stel je eens voor dat onze buitenwereld als een droom is en de enige manier waarop we in deze droom wakker kunnen worden is om ons hiervan bewust te worden en naar binnen te bewegen, een schijnbare stap terug te doen om daadwerkelijk vooruit te bewegen. Er is een reden waarom computers die in de stand-by-modus staan, worden aangeduid als zijnde in de slaapstand. We zijn het grootste deel van ons leven in slaap geweest, geleefd in spiegelwerelden, en hebben onszelf naar buiten geprojecteerd.

En het mooie is dat, afgezien van onze innerlijke zintuigen, onze uiterlijke zintuigen veel krachtiger zijn dan we denken. Wanneer je kijkt naar de kwantumfysica dan heeft ons bewustzijn, onze waarneming een diepgaand effect op onze realiteit. We beïnvloeden eigenlijk de manier waarop de informatie in en om ons heen beweegt en vorm krijgt, alleen al door de waarneming. Vanuit dit perspectief zijn er niet langer alleen maar bits en bytes, maar qubits (kwantumbits) en qubytes: alles is puur potentieel tot het moment dat het wordt waargenomen en dan wordt het geïnformeerd. We leven in een interactief universum en we staan aan het bedieningspaneel. Hoe meer je je je hiervan bewust wordt, hoe meer je dit krachtige vermogen kunt aanspreken. We zijn dus nog niet eens begonnen met het trainen van onze innerlijke en uiterlijke zintuigen als je er zo naar kijkt.

Dat is wat we Imagineering noemen:
een volledige samensmelting van imaginatie en engineering

Alles wat mogelijk is, wat er is gebeurd en wat er kan of zal gebeuren, bevindt zich al binnenin je. Alles is technologie, multidimensionaal en exponentieel. Dit geldt voor jou, je lichaam, je leven en de wereld om je heen. Je innerlijke en zelfs je uiterlijke zintuigen kunnen je naar hele nieuwe werkelijkheden leiden door je er simpelweg op af te stemmen. Door ze met je zintuigen tot leven te wekken, ze te voelen, te beleven, en te belichamen in iedere cel van je wezen.

Dus geniet van VR, geniet enorm van VR. En onthoud tegelijkertijd wat het je helpt herinneren. Wie je bent, waartoe je in staat bent en wat er binnenin je wacht om (opnieuw) ontdekt, verbeeld en (opnieuw) geëngineerd te worden.

Meer zoals dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Virtual Reality - voorbij de vijf zintuigen

Yfke Laanstra
Ons bewustzijn is niet langer beperkt tot onze vijf zintuigen. We ontwikkelen ons voorbij de vijf zintuigen. 

VIRTUAL REALITY – werkelijkheid of illusie?

Een van mijn favoriete films aller tijden is ‘The Matrix’. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik in 1999(!) de bioscoop uit liep nadat ik deze film had gezien: ik was helemaal beduusd maar ook mega geïnspireerd. Ik voelde dat die film veel meer communiceerde dan dat ik ogenschijnlijk waar kon nemen op dat moment en mijn systeem, mijn hele wezen, draaide overuren. Er was van alles aangeraakt maar ik kon toen nog niet overzien of bevatten wat…

Voor degene die deze film niet hebben gezien: de hypothese hierin is dat we gevangen zitten in een schijnwerkelijkheid genaamd ‘The Matrix’, een computer simulatie met als hoofd programmering het in stand houden van een slaven ras met de opdracht ‘buy, consume, die’. Ieder individu heeft de keuze om hieruit al dan niet te ontwaken.

Een van de fascinerende uitspraken in deze film is in de scene waarin Neo, de hoofdpersoon, zich over onze werkelijkheid afvraagt:

‘This isn’t real?’

Morpheus antwoordt:

‘How do we know what we experience is ‘real’? What is ‘real’? How do you define ‘real’?’

‘If you’re talking about what you can feel, what you can smell, what you can taste and see then ‘real’ is simply electrical signals interpreted by the brain’.

Deze hypothese heeft me sindsdien niet meer losgelaten…

Feit of fictie
In onze 3D werkelijkheid (laat ik het voor het gemak zo noemen) gaan we er veelal van uit dat wat we met onze 5 zintuigen kunnen waarnemen de werkelijkheid is, en is ook de collectieve veronderstelling dat dit de énige werkelijkheid is.

Daarnaast wordt er echter ook gesproken over het bestaan van een 6e zintuig: het innerlijke oog. Hetgeen waar kan nemen wat zich buiten ons visuele spectrum afspeelt: denk hierbij aan helderziendheid, helderhorendheid, heldervoelendheid etc. De zogenaamde buitenzintuiglijke waarneming.
Het bestaan hiervan stuit in (klassieke) wetenschappelijke kringen vaak op veel weerstand, aangezien zij zich bij voorkeur richten op wat meetbaar, zichtbaar en dus registreerbaar is voor het menselijk oog.

Wat is waar(neming)
Wellicht is het een beter idee ons derhalve te richten op het begrip waarneming.

Wikipedia zegt hierover ‘dit is het proces van het verwerven, registreren, interpreteren, selecteren en ordenen van zintuiglijke informatie’.
Wederom wordt hier gesproken over zintuiglijke waarneming, alsof dit de enige valide vorm van waarneming is.

De kwantum theorie voegt hier nog een dimensie aan toe: waarin de waarnemer invloed lijkt te hebben op hetgeen wordt waargenomen.

Perceptie deceptie
Waarneming wordt ook wel perceptie genoemd. En dit legt al een directere link naar het subjectieve element van waarneming: de interpretatie van de prikkels. Hoe objectief is het begrip werkelijkheid...?

Je kent vast en zeker de tekeningen waarin je meerdere zaken kunt waarnemen zoals in bijgaande tekening: zie je de oude of juist de jonge vrouw? Het werk van de kunstenaar M.C. Escher is ook meesterlijk in het kader van perceptie deceptie.

Binnen de interpretatie speelt namelijk ook ieders referentiekader een wezenlijke rol; vaak verbinden we bewust of onbewust allerlei conclusies aan wat we menen waar te nemen door de bril die we op dat moment dragen. Dit kleurt ons wereldbeeld, mensbeeld en hier wordt maar al te graag, door o.a. de media en de politiek, op ingespeeld. Al zij het op de, slechts ogenschijnlijk onschuldige, product marketing tot de collectieve (subliminale) hersenspoeling die het Nieuws wordt genoemd...

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Een vloek in de digitale kerk

Yfke Laanstra

Kun je het je nog voorstellen? Een wereld zonder computers en mobiele telefoons? Waarschijnlijk niet. De stormachtige technologische ontwikkelingen van de afgelopen decennia hebben onze wereld diepgaand en definitief veranderd. Het heeft onze levens in zekere zin vergemakkelijkt, denk alleen al aan de draadloze communicatie waardoor we op elk gewenst moment met elkaar in verbinding kunnen staan. Maar ondertussen betalen we een prijs. Een hoge, zo wordt steeds duidelijker. Want dreigen we onszelf niet te verliezen in een oceaan van bits en bytes? Of erger: staan straks robots en machines in plaats van mensen aan het roer? 

Hoog tijd voor een discussie over de schaduwzijde van de digitalisering, zo vond Yfke Laanstra. Ze schreef 'Bits, bytes & bewustzijn, over het snijvlak van computertechnologie en menselijk potentieel'. Yfke: “We staan aan de vooravond van een virtuele big bang. Of dat uitdraait op een kwantumsprong in onze evolutie of juist het einde inluidt van de mensheid zoals we die kennen, is aan ons.”

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Bits, Bytes & Bewustzijn

Yfke Laanstra
'I don't know the future. I didn't come here to tell you how this is going to end. I came here to tell you how it's going to begin. 
I'm going to hang up this phone, and then I'm going to show these people what you don't want them to see. I'm going to show them a world without you. A world without rules and controls, without borders or boundaries. A world where anything is possible. 
Where we go from there is a choice I leave to you. 

~Neo in The Matrix

We leven in een onwaarschijnlijk bepalende fase van onze menselijke evolutie. Een fase waarin zich computertechnologieën aandienen die in staat zijn ons mens-zijn en onze werkelijkheid radicaal en onherkenbaar te veranderen in de komende 15 jaar.

Exponentiële groei
In een ongekend hoog tempo zal er de komende 20 jaar meer veranderen dan in de afgelopen 300 jaar. Deze mate van immense groei wordt ook wel exponentiële groei genoemd. Tot nu toe heeft onze groei zich lineair voortbewogen. Dit is met name zichtbaar in de diverse stadia van onze industriële revolutie. In 1784 diende de eerste fase zich aan, deze gaf onze evolutie een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De tweede fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De derde fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet. In al deze fases was er sprake van een lineaire groei, dus een geleidelijk stijgende lijn van 1 naar 2, 3, 4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De derde (digitale) fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus van 1 naar 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen zijn. In dit tempo kom je namelijk na 30 stappen al op een miljard. Kenmerkend voor een exponentiële groeicurve is namelijk dat deze eerst enigszins geleidelijk omhoog gaat maar zich dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhoog beweegt. In deze derde exponentiële fase bevinden we ons nu, op de drempel van de vierde fase: daar waar de lijn ineens radicaal omhoog schiet. 

De motor van deze exponentiële groei is met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Een immense ontwikkeling qua productiekosten, formaat en capaciteit. Gordon Moore, de medeoprichter van de chipfabrikant Intel, introduceerde de eerste microprocessor Intel 4004 in 1971 met een capaciteit van 2300 transistors ter grootte van ongeveer een gummetje aan het einde van een potlood. Deze chip evolueerde zich in 2004, 33 jaar later, naar de Intel Pentium 4 Processor met 125 miljoen transistors en in 2016, 12 jaar later, tot de Intel Core i7 processor met een inhoud van 14,4 miljard transistors. Wanneer je deze met het blote oog wilt bekijken, dien je deze te vergroten tot het formaat van een huis. Deze evolutie maakte onder andere de komst van de smartphone mogelijk en creëerde het formaat chips dat in onze bloedbaan ingebracht kan worden. Deze evolutie in computerchips wordt ook wel ‘Moore’s law’ genoemd aangezien het Gordon Moore was die constateerde dat iedere 12 tot 18 maanden de capaciteit verdubbelde. Ook de opslagcapaciteit is in een exponentieel tempo vergroot. Van logge apparaten ter grootte van een archiefkast in 1956, ter waarde van 120.000 dollar met een opslagcapaciteit van 5Mb, zijn we geëvolueerd naar een microSD kaart in 2005 ter grootte van 15 mm met een gewicht van een halve gram met een opslagcapaciteit van 128Mb tot zelfs een geheugenkaart van 128Gb in 2014. Een capaciteitsvergroting van duizendmaal in een tijdsbestek van slechts negen jaar. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, kwantumcomputing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces. Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen 25 jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd.

Ter illustratie: wanneer ons brandstofverbruik zich in hetzelfde tempo zou hebben ontwikkeld, zouden we inmiddels ons hele leven op één tank brandstof kunnen rijden. Wanneer onze auto’s in hetzelfde tempo zouden verkleinen als de transistor dan zou deze momenteel de afmeting hebben van een mier. Wanneer de huizenprijzen in hetzelfde tempo zouden zijn gezakt dan zouden we nu een huis voor de prijs van een snoepje kunnen kopen.

Herinner je je de Atari spelcomputer nog en de joystick? De komst van het wereldwijde internet? Van de eenvoudige mobiele telefoon en de laptop tot de komst van de geavanceerde smartphone? Allemaal ontwikkelingen binnen het tijdsbestek van één mensenleven.
Wist je dat telefonie een uitvinding betreft die al gedaan is in 1878, oftewel in de tweede fase van de industriële revolutie. Opgevolgd, ruim een eeuw later, in 1983 door de mobiele telefoon. Nog geen 25 jaar later, in 2007 werd de smartphone geïntroduceerd. Nog geen 10 jaar later wordt ons straatbeeld, ons sociale en werkzame leven en zelfs ons brein volledig gedomineerd door deze smartphone, die zich inmiddels ontwikkelt in een onwaarschijnlijk hoog tempo. De komende jaren zal de smartphone een van de centraalste schakels zijn binnen het Internet of Things. Bijna iedere aardbewoner heeft een smartphone, zelfs in derdewereldlanden is het gemeengoed, op een gedeelde eerste plaats naast de (smart) televisie.

De 21e eeuw
We lijden inmiddels aan een collectieve obsessieve schermverslaving en er is zelfs een term voor de hedendaagse informatie-overkill: infobesitas. Naast overigens vele andere nieuw ontstane aandoeningen en ziektebeelden.

Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door nieuwe computertechnologieën en draadloze netwerken. Ons leven speelt zich tegenwoordig veelal online af, tijd en afstand zijn niet langer een beperking. Tastbare, analoge producten krijgen virtuele varianten. Fysieke winkels sluiten, tijdschriften worden e-zines, workshops worden webinars, gesprekken worden gevoerd via Facetime, Skype of Whatsapp en Virtual Reality gaat dankzij de Albert Heijn en mobiele providers mainstream. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24 uur per dag online dienen te zijn en niet achterop dienen te raken. Een wereld waarin alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Alles wordt gedigitaliseerd. Al onze handelingen worden gemonitord, al onze data wordt getracked, getraced en bewaard. Veelal zonder ons medeweten of instemming. Dankzij klokkenluiders als Edward Snowden zijn we ons hier meer bewust van geworden. Denk aan data van onze aankopen, transacties, internetbezoek, waar we ons wanneer bevinden, met wie we wanneer online contact hebben tot aan al onze gezondheidsdata in Elektronische Patiënten Dossiers (EPD). Data is de nieuwe olie. Voorheen hadden oliebedrijven de macht, tegenwoordig zijn het de grote techbedrijven als Google, Apple en Facebook.

Daarnaast is er een groeiend Internet of Things waarbij er steeds meer dingen met het internet worden verbonden. Denk aan jouw auto, huishoudelijke apparatuur, smartphone of (spel)computer; veelal zonder benodigde menselijke tussenkomst. De digitale dimensie speelt zich niet langer enkel af op een computerscherm maar verschuift zich, door de komst van onder andere smartproducten (smartmeter, smart tv en smartwatch) naar jouw dagelijks gebruiksvoorwerpen. Alles wordt gekoppeld aan het smartgrid: je werk, je huis en zelfs je gezin. We spreken tegenwoordig al van smarthomes en smartcities. De digitale dimensie versmelt alsmaar meer met onze analoge, tastbare dimensie. Met alle gevolgen van dien voor je privacy, persoonlijke ruimte, gezondheid en vrije wil.

Het is nog slechts een kwestie van tijd dat niet langer postpakketjes of smartproducten RFID-chips hebben maar dat deze een onderdeel worden van onze doses aan inentingen, gezien het feit dat dergelijke chips of technologieën zich inmiddels op nanoschaal bevinden. Verplicht of vrijblijvend, wie zal het zeggen. Zodat ook jouw lichaam op afstand bestuurd en gemonitord kan worden door computers en kunstmatige intelligentie.

Drones, onbemande en op afstand bestuurbare vliegende objecten, zijn tegenwoordig te koop bij de discount supermarkten en is speelgoed voor zowel kinderen als volwassenen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat drones ons luchtbeeld gaan bepalen. Met daaronder de Self Driving Cars, die volledig door kunstmatige intelligentie gedreven hun route bepalen, afstand houden en autonoom afwegingen dienen te maken bij eventuele auto-ongelukken.

Daarnaast is er een verregaande robotisering aan de gang. Complexe operaties worden al uitgevoerd door robots, kinderen hebben robot huisdieren en er zijn experimenten om ouderen te laten ‘verzorgen’ door robots in verzorgingstehuizen. Stevige discussies worden gevoerd over de implicaties en applicaties van robottechnologie. Denk aan onze productieketens, onze werkgelegenheid. Het leger is al jaren intensief bezig met experimenten om robots in oorlogs- en crisissituaties in te zetten waarbij het denkbaar is dat er volledige legers uit robots zullen bestaan die autonoom in oorlogssituaties besluiten dienen te nemen over leven en dood. Dit zet de term cyber warfare, digitale oorlogsvoering, in een totaal ander daglicht.

Onze voedingsindustrie en gezondheidszorg ondergaan al decennia lang een verregaande automatisering, waarbij er een focus lijkt te zijn op kunstmatige, chemische alternatieven. Een mechanisch ingrijpen in of kunstmatig kopiëren van de natuur. Chemische medicijnen, genetisch gemanipuleerd voedsel (GMO), kunstmest, geprint voedsel, in een laboratorium gekweekt vlees, robotisering van voedselproductieprocessen en kunstmatige additieven… We raken steeds verder verwijderd van onze biologie en hetgeen onze prachtige planeet ons te bieden heeft.

De Quantified Self-beweging promoot het gebruik van gadgets en wearables, gadgets die op de huid worden gedragen, om alles kwantificeerbaar te maken en met al deze data impact te kunnen hebben op onze gezondheid en effectiviteit. Denk aan stappentellers, caloriemeters, mood trackers, apps en head bands om bijvoorbeeld je ademhaling te reguleren en je hersenfrequenties te manipuleren. Het verbeteren van je gezondheid, van je biologie en van je kwaliteit van leven door onder andere gadgets vallen onder de Biohacking-, Neurohacking- en Lifehacking-beweging.

Het ironische in deze digitale jacht naar optimaal welzijn is dat er weinig tot geen besef is van de verregaande effecten van de straling en frequenties van deze zelfde apparaten op onze gezondheid, onze hersenfuncties en ons bewustzijn.

De ontwikkelingen verschuiven zich alsmaar meer van toepassingen op computerschermen naar gadgets die gedragen worden op de huid tot het implanteren van chips en het besturen van binnenuit. Van het 3D printen van organen tot het daadwerkelijk overstijgen van onze biologie (transhumanisme). Denk aan anti-aging technologieën, het injecteren van nanobots (minuscule robots, nanotechnologie) in onze bloedbanen en het uploaden van je brein in een computer, aangestuurd door kunstmatige intelligentie (AI). Met uiteindelijk de creatie van een cyborg-lichaam vanuit een volledige samensmelting van technologie en biologie, van mens en machine.

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

***

*) Dit item is de inleiding van mijn boek 'Bits, Bytes & Bewustzijn' en is tevens verschenen in Spiegelbeeld Magazine Augustus /17


Cyberspace - de virtuele Big Bang

Yfke Laanstra
Cyberspace zou wel eens onze virtuele big bang kunnen betekenen: de instant manifestatie van een volledig digitaal parallel universum.

In den beginne…
Er doen vele theorieën, geloven en mythes de ronde over het ontstaan van deze aarde en ons als mens. Enerzijds verhalen over de schepping door een enkele God, profeet of meerdere goden of wezens. Of schepping in de zin van genetische manipulatie en interventie door interdimensionale, (al dan niet) buitenaardse wezens. Anderzijds zijn er de wetenschappelijke, rationele theorieën zoals de big bang theorie; in een poging onze wereld, onze realiteit te kunnen verklaren, meetbaar te maken en te begrijpen.

Volgens Darwin zijn we als mensheid geëvolueerd vanuit de aap, vanuit een natuurlijke selectie. Waarbij velen er nog van overtuigd zijn dat we ons primatenniveau nooit of amper zijn ontstegen en dat we nog slechts lichtelijk geciviliseerde holbewoners zijn, gevangen in onze emoties en beperkt door ons kwetsbare lichaam en gelimiteerde brein.

Industrie 4.0
2016 jaar geleden startte onze officiële jaartelling en wordt er binnen onze geschiedschrijving onderscheid gemaakt in diverse revoluties. Na de Middeleeuwen startte de agrarische revolutie welke overging in diverse fases van de industriële revolutie.

De 1e fase van de industriële revolutie (1784) gaf ons een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De 2e fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De 3e fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet.

Kwantumsprong
In eerdere fases van de industriële revolutie was er sprake van een lineaire groei, dus 1,2,3,4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De 3e digitale fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus 1, 2, 4, 8 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen. Echter, door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei maar van een kwantumsprong. 

De 4e fase kan zich ieder moment instant manifesteren: de komst van cyberspace in een virtuele big bang. De volledige samensmelting van biologie en computertechnologie.

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.


Top