Virtual Reality - voorbij de vijf zintuigen

Yfke Laanstra
Ons bewustzijn is niet langer beperkt tot onze vijf zintuigen. We ontwikkelen ons voorbij de vijf zintuigen. 

VIRTUAL REALITY – werkelijkheid of illusie?

Een van mijn favoriete films aller tijden is ‘The Matrix’. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik in 1999(!) de bioscoop uit liep nadat ik deze film had gezien: ik was helemaal beduusd maar ook mega geïnspireerd. Ik voelde dat die film veel meer communiceerde dan dat ik ogenschijnlijk waar kon nemen op dat moment en mijn systeem, mijn hele wezen, draaide overuren. Er was van alles aangeraakt maar ik kon toen nog niet overzien of bevatten wat…

Voor degene die deze film niet hebben gezien: de hypothese hierin is dat we gevangen zitten in een schijnwerkelijkheid genaamd ‘The Matrix’, een computer simulatie met als hoofd programmering het in stand houden van een slaven ras met de opdracht ‘buy, consume, die’. Ieder individu heeft de keuze om hieruit al dan niet te ontwaken.

Een van de fascinerende uitspraken in deze film is in de scene waarin Neo, de hoofdpersoon, zich over onze werkelijkheid afvraagt:

‘This isn’t real?’

Morpheus antwoordt:

‘How do we know what we experience is ‘real’? What is ‘real’? How do you define ‘real’?’

‘If you’re talking about what you can feel, what you can smell, what you can taste and see then ‘real’ is simply electrical signals interpreted by the brain’.

Deze hypothese heeft me sindsdien niet meer losgelaten…

Feit of fictie
In onze 3D werkelijkheid (laat ik het voor het gemak zo noemen) gaan we er veelal van uit dat wat we met onze 5 zintuigen kunnen waarnemen de werkelijkheid is, en is ook de collectieve veronderstelling dat dit de énige werkelijkheid is.

Daarnaast wordt er echter ook gesproken over het bestaan van een 6e zintuig: het innerlijke oog. Hetgeen waar kan nemen wat zich buiten ons visuele spectrum afspeelt: denk hierbij aan helderziendheid, helderhorendheid, heldervoelendheid etc. De zogenaamde buitenzintuiglijke waarneming.
Het bestaan hiervan stuit in (klassieke) wetenschappelijke kringen vaak op veel weerstand, aangezien zij zich bij voorkeur richten op wat meetbaar, zichtbaar en dus registreerbaar is voor het menselijk oog.

Wat is waar(neming)
Wellicht is het een beter idee ons derhalve te richten op het begrip waarneming.

Wikipedia zegt hierover ‘dit is het proces van het verwerven, registreren, interpreteren, selecteren en ordenen van zintuiglijke informatie’.
Wederom wordt hier gesproken over zintuiglijke waarneming, alsof dit de enige valide vorm van waarneming is.

De kwantum theorie voegt hier nog een dimensie aan toe: waarin de waarnemer invloed lijkt te hebben op hetgeen wordt waargenomen.

Perceptie deceptie
Waarneming wordt ook wel perceptie genoemd. En dit legt al een directere link naar het subjectieve element van waarneming: de interpretatie van de prikkels. Hoe objectief is het begrip werkelijkheid...?

Je kent vast en zeker de tekeningen waarin je meerdere zaken kunt waarnemen zoals in bijgaande tekening: zie je de oude of juist de jonge vrouw? Het werk van de kunstenaar M.C. Escher is ook meesterlijk in het kader van perceptie deceptie.

Binnen de interpretatie speelt namelijk ook ieders referentiekader een wezenlijke rol; vaak verbinden we bewust of onbewust allerlei conclusies aan wat we menen waar te nemen door de bril die we op dat moment dragen. Dit kleurt ons wereldbeeld, mensbeeld en hier wordt maar al te graag, door o.a. de media en de politiek, op ingespeeld. Al zij het op de, slechts ogenschijnlijk onschuldige, product marketing tot de collectieve (subliminale) hersenspoeling die het Nieuws wordt genoemd...

Fascinerend hoe we ons door o.a. de wetenschap en massa media laten vertellen wat werkelijkheid is, wat waarheid is, wat legitiem is in onze waarneming en waar de grens ligt tussen feit en fictie.

Linker en rechter hersenhelft
Een andere wezenlijk aspect in onze waarneming is welke hersenhelft dominant is en hoe deze onze perceptie van de werkelijkheid kleurt. De linker hersenhelft vertegenwoordigt onze analytische kant, waar logica en structuur en afgescheidenheid heerst en onze rechter hersenhelft vertegenwoordigt onze intuïtie, onze creativiteit en het zien van het grotere geheel. Onze maatschappij en met name onze wetenschap legt de nadruk met name op de linker hersenhelft en benadert vanuit dit perspectief onze werkelijkheid. Terwijl het juist onze rechter hersenhelft is die op een holistische wijze kan kijken naar de werkelijkheid, los van tijd en ruimte, vanuit eenheid en samenhang. Het één is niet beter dan de ander: harmonie tussen beide is essentieel.

Dag… dromen
Hoe zit het eigenlijk met de droomwerkelijkheid? Dagdromen, visualisaties, visioenen, geleide meditaties? ‘Droomwerkelijkheid’ klinkt als een contradictio in terminis want een droom is toch per definitie geen werkelijkheid? Of toch wel….?
Wie bepaalt bijvoorbeeld of dat de droom, de virtuele realiteit of juist onze 3D realiteit meer werkelijkheid is? Of dat een visioen zinsbegoocheling was of een kijkje in een andere bestaande realiteit?

Heb je wel eens gehoord van lucide dromen?
In een lucide droom wordt je als het ware wakker in je droom en realiseer je je dat je je in een droom bevindt en kun je hierdoor je eigen droom sturen: je kunt karakters uitnodigen, locaties wijzigen, items laten ‘(de)materialiseren’ etc.

Ken je de film ‘Inception’? Realiteit en dromen raken in deze film alsmaar meer met elkaar verweven. Dergelijke films vallen vaak onder de categorie ‘science fiction’ of zelfs ‘fantasy’ maar het is maar de vraag in hoeverre dit alles fictie is… of dat het juist de vraag is wat hiervan al dan niet niet tot ons bewustzijn is doorgedrongen.

‘Have you ever had a dream, Neo, that you were so sure was real? What if you were unable to wake from that dream? How would you know the difference between the dream world and the real world?’


Multidimensionaliteit
Dit raakt gelijk een wezenlijk aspect van werkelijkheid en waarneming/ perceptie. Wie bepaalt dat onze realiteit zich enkel tot een 3D uitvoering beperkt? Hoe zit het dan met alle verhalen rondom de 4e, 5e en vele andere dimensies? Parallelle realiteiten zoals de geesteswereld, waarin mensen met hun 6e zintuig overledenen kunnen waarnemen en hiermee kunnen communiceren. En hoe zit het met buitenaardse wezens of wellicht beter gezegd interdimensionale wezens?

Is dit fictie of is dit wellicht ook een andere bestaande realiteit die door onze collectieve ontkenning hiervan (nog) niet volledig in ons bewustzijnsveld kan worden waargenomen?

Truth is in the eye of the beholder

Wij bestaan uit zoveel meer dan enkel ons fysieke lichaam. Wij zijn de kosmos in het klein en daardoor zo groots in zo’n verhoudingsgewijs klein lichaam dat dit met ons menselijk brein niet te bevatten is. Laten we de functie van het hart hierin vooral niet vergeten. Het is juist ons hart die ons verbindt met onze multidimensionaliteit. Ons hart signaleert en registreert ook veel eerder andersoortige prikkels dan die we met onze 5 zintuigen kunnen waarnemen. Daar bevindt zich ook het diepere weten, voorbij waarneming en in verbinding met de bron(code).

Virtual Reality
Virtual Reality (VR) is feitelijk een container begrip voor alles wat parallel aan onze realiteit geprogrammeerd wordt in een virtuele realiteit. Oftewel door computers gemaakt, via bits & bytes, via nulletjes en eentjes.

De virtuele realiteit is feitelijk een parallelle digitale werkelijkheid/ dimensie

De meest bekende VR techniek is die waar je digitaal ondergedompeld wordt in deze virtuele realiteit met behulp van een VR bril, waarvan de Occulus Rift of de Google Cardboard de meest bekende zijn. In deze ‘bril’ kun je je smartphone plaatsen en fungeert deze als het ware als een portaal naar deze virtuele dimensie.

Als je voor de tv zit, achter je desktop of naar je tablet/ smartphone kijkt, is er altijd nog een afstand tussen jou en de hardware. Dit maakt dat je je meer bewust blijft van het feit dat deze realiteiten naast elkaar bestaan. Je bent hierdoor dus ook beter in staat hierin bewuster te kiezen of en wanneer je hieruit wilt stappen. 3D films of een IMAX ervaring laat de grens al meer vervagen maar zodra je een VR bril op zet wordt je volledig ondergedompeld in de software, in de geprogrammeerde virtuele realiteit. En de graphics in deze realiteit zijn tegenwoordig (bijna) niet meer te onderscheiden van onze 3D realiteit. De grenzen tussen verschillende realiteiten (de sluiers van illusie) lijken steeds meer te vervagen en het onderscheid wordt steeds moeilijker te maken….

Zodra je de VR bril op zet kunnen je hersenen sowieso dit onderscheid amper meer maken en beschouwen die de VR realiteit als dé realiteit. Deze brillen ontwikkelen zich daarnaast in een razendsnel tempo: brillen worden helmen (met bv. geur applicaties), helmen worden pakken en pakken worden volledige constructies (met fysieke applicaties als wind, water etc). Wist je dat er binnenkort zelfs een nieuw VR pretpark wordt geopend? Google maar eens op ‘The Void’.

Een ander heel concreet voorbeeld van een virtuele realiteit is Second Life Hierin creëer je een Avatar (een virtuele alias) van jezelf en leef je echt een parallel virtueel leven: je maakt vrienden, gaat uit, start bedrijven, doet boodschappen en draait zelfs mee in een volledige virtuele economie met virtueel geld dat je in real-life kunt aankopen. The Simms is een vergelijkbare, mateloos populaire, levenssimulatie game.

Multidimensionale technieken
Een andere vorm van Virtual Reality is Augmented Reality, waarbij de virtuele realiteit als het ware aan onze 3D realiteit wordt toegevoegd in plaats van dat het dit volledig ‘overschrijft’. Virtuele lagen worden bijvoorbeeld met behulp van apps op smartphones, over onze realiteit geprojecteerd. Google maar eens op ‘Layar’: deze app kan o.a. aan de hand van een GEO laag restaurants zichtbaar maken in een bepaald gebied door met de camera uit de app het gebied te ‘scannen’. Ook hier worden dergelijke technieken alsmaar meer geïntegreerd door de overstap van apps naar het dragen van Google Glasses tot het inbrengen van speciale Smart lenses.

Applicaties en implicaties
Wat zijn de toepassingen van dergelijke technologieën? Denk aan gaming, dus ter vermaak, maar denk ook aan de gezondheidszorg (testomgevingen, operaties, fobie behandeling), het bedrijfsleven (marketing, productie) of voor educatieve doeleinden (serious gaming). Echter ook voor militaire en industriële doeleinden.

Hoe zou het zijn als we dergelijke ontwikkelingen inzetten voor onze bewustzijns evolutie, om ons te herinneren wie we werkelijk zijn? Stel je eens aan VR ervaring voor waarin je ondergedompeld wordt in heilige geometrie, met helende frequenties? Een VR game die je weer in contact brengt met de werkelijkheid buiten The Matrix?

Dus het gebruik van dergelijke technologieën om juist dichterbij jezelf te komen in plaats van alsmaar verder hiervan te verwijderen in een gekloonde werkelijkheid.

Copy…. right?
Door mijn persoonlijke fascinatie voor alles wat met bewustzijn te maken heeft, voor de diepere vragen als ‘wie ben ik’, ‘wat heb ik hier te doen’ en dus ook ‘wat is werkelijkheid’, was de stap naar het onderzoek van de virtuele realiteit voor mij een logische.

‘Let me tell you why you're here Neo. You're here because you know something. What you know you can't explain, but you feel it. You've felt it your entire life, that there's something wrong with the world. You don't know what it is, but it's there, like a splinter in your mind, driving you mad.’


We krijgen steeds meer inzicht in hoe groots en complex we zijn en ontwikkelen daarnaast steeds meer exponentiele technologieën.
In mijn ogen is er een duidelijk verband tussen de computer/machine realiteit en onze 3D realiteit. Het is bijna alsof we onszelf en onze wereld proberen te begrijpen door een kunstmatige replica te maken. Waarbij we de hoop (of de illusie) hebben dat we met ons menselijk brein iets kunnen repliceren wat het begrip hiervan juist te boven gaat. Een soort God-complex als het ware.

En daar schuilt mijns inziens gelijk het gevaar: het gebruik van exponentiele technieken dient gepaard te gaan met een dito bewustzijnslevel (en dus dito portie ethiek). Technologieën zoals kunstmatige intelligentie, nanotechnologie, transhumanisme, genetische technologie, mens-machine interfaces etc. hebben nog verder gaande implicaties en lijken door de mens controleerbaar te zijn: wij schrijven immers de programma’s en construeren de bijbehorende hardware. Maar net zoals ons huidige begrip van wie we zijn veelal te kort schiet zo ook ons begrip van de verregaande implicaties van dergelijke technologieën…

‘Wake up (Neo)….’

Welkom in de toekomst.

***

Hier kun je de PDF van BRES magazine downloaden:

Virtual Reality - BRES magazine




Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

The Game of Life - Game on!

Yfke Laanstra

Van kinds af aan was ik al gefascineerd door computers en kwam ik regelmatig bij een gezin over de vloer waar er voor de kids een hele computer/gaming kamer was ingericht. Met de nieuwste hardware en de gaafste games, vol met servers, game consoles en beeldschermen. Supergaaf vond ik dat en ik was hier dan ook veel te vinden.

Mijn grootste fascinatie was Adventure Games. Ik heb ook altijd een kick gehaald uit racing games waarbij de techniek, de skills en de reactiesnelheid van groot belang was en maakte er een sport van om zo snel mogelijk, zo feilloos mogelijk bepaalde routes af te leggen. Het finetunen, het schaven, het alsmaar sneller en beter worden….wat een rush.

Life is but an adventure
De specifieke vechtspellen hadden amper mijn aandacht. Maar de Adventure Games waren mijn favoriet. Ik kon me hier helemaal in verliezen en met name spellen als Myst en Riven vond ik waanzinnig: de combinatie van de adembenemende graphics, de sfeer, de complexiteit van de opdrachten en het verkennen van de mysterieuze werelden….

Logisch dat ik me daar zo in thuis voelde, ik realiseer me steeds meer dat dit is hoe ik mijn leven ervaar: als een grote Adventure Game…

Immers….ik bevind me in een wereld, op een planeet die ik niet ken, waarbij ik de geldende wetten dien te (her)ontdekken (en niet die wetten die ogenschijnlijk gelden of opgelegd worden). Het is een reis die ik zelf dien af te leggen. Ik kom onderweg allerlei mensen tegen die een bepaalde rol vervullen, een steentje bijdragen, wegwijzers zijn en belangrijke informatie hebben aan te dragen. Het leven zit echter ook vol figuranten. En het is aan mij de kunst om de figuranten van de sleutelfiguren te onderscheiden, welke personen helpen me verder in mijn ontdekkingstocht en vice versa.

Hero’s Journey
Games, films, verhalen, sprookjes, mythes… ze bevatten allemaal diepere lagen waarin we een diepere waarheid herkennen; veelal zonder dat we er bewust van zijn. Het resoneert diep met de Heldenreis die we allemaal afleggen, de mythische reis naar ons ware potentieel, de activatie van de superheld in ieder van ons.

In deze Game of Life is het aan mij om te ontdekken wie ik ben, waarom ik hier ben en wat ik hier te doen heb. Welke onderwerpen dien ik te bestuderen, welke deuren dien ik te openen, of juist gesloten te houden. Welke informatie dien ik te ontsluiten, puzzels op te lossen, geheimen te ontrafelen. Ik kom voor uitdagingen te staan, wordt uitgedaagd risico’s te nemen. Waar dien ik me voor open te stellen of juist af te sluiten, met alle bijbehorende consequenties.

The Next Level
Na de voltooiing van bepaalde opdrachten, het verkrijgen van inzichten, het vinden van sleutels/puzzelstukjes en/of het succesvol uitvoeren van een reeks handelingen kun je toegang verkrijgen tot een ‘next level’. En openen er deuren tot andere werelden, dimensies, ruimtes en inzichten waar je voorheen niet van het bestaan af wist. Of ontsluit je bepaalde skills in jezelf die ogenschijnlijk bovennatuurlijk zijn: je krijgt de beschikking over buitenzintuiglijke waarneming, kunt telepathisch communiceren, kennis onttrekken uit objecten, ontvangt specifieke wapens, je bewustzijn verruimt en je krijgt toegang tot meer en meer geheime, verborgen informatie waar je je voordeel mee kunt doen op je reis.

In deze game is het veelal een combi van enerzijds simpelweg je ratio gebruiken: data verzamelen, conclusies trekken, logische verbanden leggen of zelfs mathematische berekeningen uitvoeren. Anderzijds het volgen van je gevoel, je intuïtie, het ervaren van het landschap, het inzetten van je creativiteit, het zien van het grotere geheel en het op de juiste wijze interacteren met de personages die je pad kruizen.

Game on
De graphics van de games van tegenwoordig zijn oogverblindend en alsmaar minder te onderscheiden van de ‘echte’ wereld, laat ik zeggen ‘onze 3D realiteit’. Kon je voorheen een game spelen op een beeldscherm, tegenwoordig kun je een 3D bril opzetten en jezelf hierin volledig onderdompelen. Waarbij je hersenen alsmaar minder onderscheid kunnen maken tussen wat ‘echt’ is en wat niet (voor zover we dit überhaupt zelf al kunnen….;)). 3D brillen worden VR helmen, volledige pakken. Volledige VR pretparken zijn momenteel zelfs in ontwikkeling.

Gaming anno 2016 bevindt zich al lang op een heel nieuw level. Nu onze individuele ‘games’ nog… Ben jij al in staat om jouw Game of Life setting te doorgronden, weet je waar je bent, wie je bent, wat je te doen hebt, wat de spelregels zijn en wat ‘werkelijkheid’ is? Of ben je het spoor volledig bijster en ben je voor je gevoel eindeloos aan het rondzwerven? Op zoek naar zingeving, inzichten?

Let’s take it to a whole new level_

Game on!

'This reality is a hologram. The Universe is the computer and we are the characters in the video game of Life’

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Zelftranscendentie versus Transhumanisme

Yfke Laanstra

We leven in een fascinerende tijd. Een tijd waarin het onmogelijke mogelijk lijkt te worden en waarin menig Science Fiction film ingehaald wordt door de realiteit. Een tijd waarin zich computertechnologieën aandienen die in staat zijn ons mens-zijn en onze werkelijkheid radicaal en onherkenbaar te veranderen in de komende 15 jaar. Op een dusdanige wijze dat we terecht kunnen spreken van het ontstaan van een Mens 2.0.

In een ongekend hoog tempo zal er de komende twintig jaar meer veranderen dan in de afgelopen driehonderd jaar

Tot nu toe heeft onze groei zich lineair voortbewogen, oftewel in een geleidelijke tempo. Wanneer je terugkijkt in onze menselijk evolutie tot nu toe dan valt op dat onze transformatie van bijvoorbeeld jager-verzamelaar naar agrariër zich over een tijdsbestek van duizenden jaren voltrok. Oftewel, vanuit ons huidige perspectief en tijdsbeleving in een tergend laag tempo. Toen de industriële revolutie rond 1784 haar intrede deed en technologie op het toneel verscheen, in de vorm van mechanische aansturing door water en stoom en later de komst van elektriciteit, bracht dit een enorme versnelling met zich mee. Dit maakte massaproductie en dus schaalvergroting mogelijk. Een kleine eeuw later, rond 1879, vergaarde Thomas Edison wereldfaam met de uitvinding van de gloeilamp. Nog geen 90 jaar later, in 1969, zouden we de eerste stappen als mens op de maan zetten.

Ooit overbrugden we afstanden te voet of met paard en wagen, inmiddels is er een web van wegen aangelegd en bewegen we ons voort met gemotoriseerd vervoer over land, zee en in de lucht. Het is nog een kwestie van tijd voordat de zelfrijdende auto en ruimtereizen mainstream gaan. Richard Branson van Virgin en Elon Musk van Tesla en SpaceX vechten om de primeur.
Met name door de digitale revolutie, de komst van de computer en vooral het wereldwijde web heeft onze evolutie een ongekende boost gekregen. 24 jaar na de maanlanding, rond 1993, was het internet voor het grotere publiek een feit. Overigens is de oorsprong van het internet terug te voeren tot ARPANET (ARPA is de voorloper van DARPA), een in 1969 in de Verenigde Staten gebouwd militair netwerk, dat later voor algemeen gebruik geschikt is gemaakt vanuit Amerikaanse universiteiten.
We hoeven inmiddels niet meer fysiek afstanden te overbruggen maar bewegen ons voort via de digitale snelweg: we skypen, emailen, chatten of whatsappen en doen het merendeel van onze zakelijke en financiële transacties online. Tien jaar na de wereldwijde introductie van het internet hebben we in 2003 de laatste hand gelegd aan een intensief project om het menselijk genoom, ons DNA, in kaart te brengen. Momenteel wordt er intensief gewerkt aan het Human Brain Project en aan 'Brain Research through Advancing Innovative Neurotechnologies' (BRAIN). We bevinden ons in een vergevorderd stadium om ons brein kunstmatig te kunnen simuleren en deze zelfs te kunnen koppelen met of uploaden in een computer.

Het tempo in de huidige digitale fase van de industriële revolutie voltrekt zich inmiddels op een exponentiële schaal, dus van 1 naar 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen zijn. In dit tempo kom je namelijk na 30 stappen al op een miljard. De motor van deze exponentiële groei is met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Voor wat betreft de toename van de processorsnelheid en opslagcapaciteit als ook de daling in productiekosten. Kenmerkend voor een exponentiële groeicurve is dat deze eerst enigszins geleidelijk omhoog gaat maar zich dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhoog beweegt. Op dit punt in onze evolutie bevinden we ons nu, vlak voordat deze groeicurve ineens radicaal omhoog knikt. Een immense versnelling die zich nog niet eerder heeft voorgedaan in onze evolutie. Althans, in onze collectief bewuste evolutie.

Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, kwantum computing, genetische technologie, Virtual Reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces. Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen 25 jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd. Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door al deze nieuwe computertechnologieën en draadloze netwerken. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24 uur per dag online dienen te zijn en niet achterop dienen te raken. Een wereld waarin alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Innerlijke (hard)drive
De wereld om ons heen stuurt bijna blind op innovatie, efficiency en economische groei. Gelukkig is in al dit (virtuele) geweld ook een diep menselijk aspect overeind blijven staan: onze innerlijke drive om op persoonlijk niveau te groeien en ons te ontwikkelen. Dit is diep in ons versleuteld, als harde codering in onze biocomputer. Computertechnologie biedt nu de mogelijkheid om zelfs onze menselijke evolutie over een andere boeg te gooien en deze artificieel te versnellen. De wens onze evolutie te beheersen of te controleren is zo oud als de weg naar Rome maar deze heeft inmiddels een high tech jasje gekregen. Welkom in de wereld van Transhumanisme.

Transhumanisme
Transhumanisme is een stroming, een (intellectuele) beweging waarbij (computer)technologie ingezet wordt als middel om onze evolutie te versnellen. Door middel van het overstijgen, het transcenderen van onze biologie. In de vorm van het upgraden van onze biologie, het geleidelijk samensmelten met technologie of zelfs het uiteindelijk hierin daadwerkelijk transformeren. Dit is in de ogen van Transhumanisten de logische volgende stap in onze evolutie.

Het gedachtegoed hierachter dateert al van 1906 wanneer Nikolai Fyodorov, een Russische filosoof en schrijver het ‘kosmisme’ ontwikkelt: een op het christendom geïnspireerde wetenschappelijk filosofie die pleit voor fysieke onsterfelijkheid, ruimte-exploratie en het door de wetenschap kunnen opstaan uit de dood. Ook schuurt het dicht aan tegen het Eugenetica-gedachtegoed dat voorstander is van rasverbetering: het verbeteren van de genetische samenstelling van een populatie. Eugenetica rust op het idee dat er superieure en inferieure genetische polen in de menselijke bevolking zijn. De Britse bioloog, schrijver en humanist Julian Huxley gebruikte in 1957 het woord ‘Transhumanisme’ voor het eerst. Huxley was lid van de ‘British Eugenics Society’. Ook sluit het aan bij een technocratisch wereldbeeld, waarbij ratio, logica en data leidend zijn in plaats van ideologie. Machine-denken in plaats van holistisch denken.

Technologie wordt hierbij onder andere ingezet om veroudering tegen te gaan of zelfs het fysieke sterven te overwinnen, ziektes en pijn uit te bannen en bovengemiddelde of zelfs bovenmenselijke kwaliteiten en vaardigheden te vergaren. Door de inzet van bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie, synthetische biologie, genetische manipulatie en nanotechnologie. 

Onze huidige exponentiële computertechnologieën en die in de (nabije) toekomst bieden ons de tools om een onwaarschijnlijk grote impact te hebben op wat het betekent mens te zijn, op onze vermogens en dus op onze evolutie.

Momenteel is Ray Kurzweil de voornaamste en meest bekende ambassadeur van het Transhumanisme. Hij is uitvinder, wetenschapper, auteur, ondernemer en technisch directeur van Google. Hij wordt (financieel) gesteund door onder andere Bill Gates van Microsoft en de grote baas achter Google, Eric Schmidt. Deze stroming is dus niet beperkt tot een klein groepje sympathisanten, dit is een immer groeiende beweging waar steeds meer vooraanstaande wetenschappers, onderzoekers en filosofen zich bij aansluiten. Ook binnen de media en de amusementsindustrie zijn er steeds meer auteurs, mediamagnaten, multimiljardairs, regisseurs en Hollywoodsterren die dit gedachtegoed een warm hart toedragen. Met als resultaat immense financiële injecties, een groeiende onderzoekscapaciteit en een enorm multimediaal platform. 

De transhumanisme-beweging hanteert grofweg drie peilers:

1. Super Longevity
Longevity staat voor de kunst van het vitaal ouder worden: een lang leven te leiden met een hoge kwaliteit van leven. Super Longevity pleit zelfs voor het overstijgen van het verouderingsproces. Denk hierbij aan technologieën als klonen en Cryonisme. Cryonisme is als het ware het transhumanistische alternatief voor begraven of cremeren. Het betreft het invriezen van het menselijke brein, of zelfs het hele lichaam, met als doelstelling dit weer te ontdooien zodra we in staat zijn om het menselijk brein te koppelen aan of te uploaden in een machine. Of wanneer we in staat zijn om het lichaam weer te kunnen verjongen en te genezen.

2. Super Intelligence
De hedendaagse computertechnologische ontwikkelingen bevinden zich in zo'n ongekend hoog tempo dat we waarschijnlijk rond 2030 het punt hebben bereikt dat onze computertechnologie onszelf qua evolutie heeft ingehaald. Ingehaald qua intelligentie en vermogens. Dit punt wordt ook wel de technologische Singulariteit genoemd. Dan zal er een vorm van kunstmatige intelligentie ontstaan die ons menselijk vermogen voorbijstreeft. Een intelligentie die zichzelf zal kunnen verbeteren, zelfstandig kan evolueren en zichzelf kan reproduceren. Wat er dan gebeurt weet niemand.

3. Super Wellbeing
Volgens het Transhumanisme staan menselijke emoties onze evolutie in de weg. We zijn nog altijd dezelfde jagers-verzamelaars als uit de oertijd en zijn niet in staat voorbij onze 'beperkingen' te bewegen. Althans, tot op heden. Computertechnologie biedt nu in hun ogen de uitkomst. Met deze zogenaamde 'beperkingen' refereren ze aan pijn, ongemak en 'vervelende' gevoelens als eenzaamheid en minderwaardigheid. Super Wellbeing gaat over het overstijgen van dergelijke menselijke emoties, het elimineren van al het ('onnodige') lijden en hierdoor het genereren van een superstaat van welzijn.

Feitelijk betreft Transhumanisme het transcenderen, het losmaken van onze begrenzingen van niet alleen onze biologie, ons lichaam maar ook tijd en (de) ruimte. Als het ware het ontwikkelen van een technologische, digitale kwantumrealiteit. Een artificiële ascensie, die ons in staat stelt ons mens-zijn te overstijgen en te ascenderen naar een virtuele verlichte versie van onszelf. Een digitale avatar. Onze eeuwenoude zoektocht naar het goddelijke, naar spirituele transformatie, naar ascensie, transcendentie en verlichting bevindt zich voor een groeiende groep mensen inmiddels in een computertechnologisch jasje. In een samensmelting van biologie en technologie.

Zelftranscendentie
Hoe verhoudt dit zich tot zelftranscendentie? Ongetwijfeld ben je bekend met de pyramide van Maslow, waarin de menselijke behoeftes in beeld zijn gebracht.

1. Aan de basis hiervan bevinden zich onze fysieke behoeftes, als voedsel, water, voortplanting en slaap.
2. Op de tweede laag bevinden zich de behoeftes aan veiligheid en zekerheid, als huisvesting, werk en relaties. Veiligheid zoeken in een groep, ergens bij willen horen.
3. Op de derde laag de behoeftes aan sociaal contact, als liefde en vriendschap. Vanuit onze diepere behoeftes aan verbinding en saamhorigheid.
4. Op de vierde laag de behoeftes aan waardering, erkenning en zelfrespect. Het vormen van een eigen identiteit, je onderscheiden en je eigen plek vinden in de maatschappij.
5. Tot slot aan de top de behoefte tot zelfontplooiing. Jezelf leren kennen en jezelf verder ontwikkelen. Volledig in vrijheid expressie geven aan wie je werkelijk bent.

Een item dat echter veelal niet specifiek in de piramide van Maslow wordt meegenomen is feitelijk een nog hoger niveau van basisbehoeftes: die van zelftranscendentie, het overstijgen van het ik oftewel het ego. Deze laag bevindt zich nog boven de huidige top, die van zelfontplooiing, en is later door Maslow toegevoegd nadat de piramide al was gepubliceerd.

Zelftranscendentie is feitelijk de exponentieel humane uitvoering van Transhumanisme

Geworteld in een wezenlijk andere kijk op mens-zijn en het ontsluiten van ons ware potentieel. Bij zelftranscendentie ligt de nadruk niet op het overstijgen van de biologie, van ons lichaam, door het gebruik van geavanceerde computertechnologie. Maar juist op het aanboren van ons onbegrensde potentieel, op ons innerlijke weten, onze multidimensionale natuur en onze wijsheid rondom onze natuurlijke, innerlijke technologieën. Op het transcenderen, het overstijgen van het ego; dat zich juist vereenzelvigt met het lichaam, deze 3D realiteit en de materie. Op het afstemmen op het collectieve bewustzijnsveld en de terugkeer naar de bron(code).

Technologische groei is geweldig, vooruitgang is geweldig en ik stimuleer elke vorm van groei, innovatie en ontwikkeling. Niets hierin is enkel goed of fout, zwart of wit. Werkelijke menselijke evolutie begint echter in mijn beleving bij het (her)kennen van je (ware) zelf, het her-inneren hiervan en hiermee het opnieuw inladen van je oorspronkelijke vermogens.

Reloading lost data_



Dit artikel bevat fragmenten uit het boek ‘Bits, Bytes & Bewustzijn’, op het snijvlak van computertechnologie en menselijk potentieel en is verschenen in editie 305 van BRES magazine. Je kunt het artikel via onderstaande link als pdf downloaden:

Zelftranscendentie versus Transhumanisme Zelftranscendentie versus Transhumanisme (2175 KB)


 

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Quantum Hacking

Yfke Laanstra

Isaac Newton was de grondlegger van de materiële, meetbare kijk op de werkelijkheid. Daar waar we onze zintuigen inzetten om datgene wat we menen waar te nemen te bevestigen via meetbare waarneming. Kortom: een Newtoniaanse realiteitsloop. Materie maakt echter naar schatting slechts vier procent van het universum uit, 96 procent is donkere ruimte. Oftewel de voornamelijk lege ruimte binnen atomen. Is dat geen bizar gegeven? Daarnaast bestaat ons DNA ogenschijnlijk grotendeels uit junk-DNA (92%), overbodige en nutteloze DNA. Werkelijk? Onze kosmos bestaat grotendeels uit donkere ruimte en zogenaamde zwarte gaten, ons lichaam en brein grotendeels uit water.
Ik vind het fascinerend om te zien hoe de ‘reguliere’ wetenschap datgene probeert te duiden of juist te verwerpen wat blijkbaar onze materiële kijk op de werkelijkheid ver te boven gaat. We kunnen echter sowieso maar een fractie zien van het enorme lichtspectrum, van de volledige ‘werkelijkheid’. Wanneer iets uit energiefrequenties bestaat die buiten ons visuele spectrum vallen dan kunnen we het niet met ons blote oog zien. Net als een radiozender in een bepaald gebied geen bereik kan hebben, je zult hier dan geen ontvangst hebben maar de radiozender is wel degelijk in de ether aanwezig. Het feit dat iets voor een wetenschappelijk oog niet zichtbaar, meetbaar of in haar volle omvang te begrijpen is wil echter nog niet zeggen dat het geen functie heeft of van geen of ondergeschikt belang is. Er is meer dat we met ons brein niet begrijpen of met onze hedendaagse meetapparatuur of onze zintuigen kunnen waarnemen dan juist wel. De lege ruimte in de atomen bestaat bijvoorbeeld uit een onwaarschijnlijk grote hoeveelheid energie en het water in onze biocomputer vervult een belangrijke rol als informatiedrager/-geleider en geheugenbank.

Kwantum theorie
Gelukkig waren er al in de 20e eeuw pioniers die besloten de brug te slaan tussen wetenschap en spiritualiteit, tussen materie en geest, tussen het zichtbare en het onzichtbare. Deze pioniers waren Max Planck, David Bohm en John Wheeler, natuurkundigen aan de Princeton Universiteit en directe collega's van Albert Einstein. Ze stonden aan de wieg van een revolutionaire nieuwe wetenschap: de kwantum theorie. Hierin wordt er gekeken naar zowel de natuur als oorsprong van een gedachte. Naar hoe deze de werkelijkheid beïnvloedt, wat werkelijkheid in feite is en waaruit deze is opgebouwd. David Bohm introduceerde in 1970 onder andere zijn holografische kijk op onze werkelijkheid. Vanuit een hypothese dat onze wereld zich bevindt in een kosmisch hologram, waar het geheel zich in elk onderdeel bevindt. John Wheeler bracht de hypothese van een participatorisch universum, waarin we actief deelnemer zijn. Nassim Haramein is een fascinerende hedendaagse wetenschapper die zich verdiept in onze ware oorsprong en hoe onze realiteit is opgebouwd. In zijn Unified Theory toont hij aan dat alles één is en dus permanent met elkaar verbonden is.

Non-sens
De kwantumtheorie is een geheel nieuwe wetenschap die tot doel heeft het zeer kleine te verklaren: de kwantumdeeltjes oftewel de subatomaire
wereld. Daar waar Newtons theorie namelijk niet op bleek te gaan. De kwantumtheorie toont aan dat subatomaire deeltjes zich op meerdere plaatsen tegelijkertijd kunnen bevinden en tegelijkertijd zowel een golf als een object op één vaste plaats kunnen zijn. Een doorslaggevende factor hierin is de waarnemer. Zowel de waarneming op zich alsook de wijze van waarnemen, qua gevoel, gedachten en intenties. Niet gemeten en niet waargenomen blijven het golven en is het puur potentieel. Waargenomen en gemeten nemen deze deeltjes een vaste vorm en locatie aan.

Een bekend en intrigerend natuurkundig onderzoek die dit kwantumeffect aantoont is het 'tweespletenexperiment'. Google maar eens op ‘double slit experiment’ voor een animatie video van Dr. Quantum. Materie in de vorm van knikkers werd hierbij op een muur afgevoerd door een wand met hierin twee verticale spleten. Deze creëerden hierdoor keurig twee verticale banen op de muur erachter. Water, golvend door deze zelfde spleten, creëerde echter een interferentiepatroon waardoor er veel meer banen ontstonden op de muur erachter. Wanneer dit experiment echter met elektronen werd uitgevoerd, dus materie op superklein en dus kwantumformaat, ontstond hetzelfde interferentiepatroon en gedroegen de deeltjes zich als golven. Er ontstonden weer meerdere banen op de muur erachter. Wanneer dit vervolgens werd geobserveerd door de onderzoekers of gemeten door apparatuur, gedroegen ze zich weer als deeltjes en ontstonden er weer twee banen. Iets ís pas wanneer het is waargenomen, de waarnemer is dus als het ware de schepper. Hoe intensiever de waarneming hoe groter het effect.

De kwantumrealiteit is een multidimensionale realiteit die zich voorbij onze zintuiglijke waarneming afspeelt, daar waar er geen lichaam, materie of tijd is. Het is letterlijk 'non-sens': niet-zintuiglijk. Om met dit veld in contact te komen is het dus van belang dat je contact maakt met datgene wat groter is dan je lichaam, je huidige stoffelijke wereld en de lineaire tijd. De kwantumtheorie is als het ware een innerlijk, fijnstoffelijk model in tegenstelling tot het newtoniaanse uiterlijke, grofstoffelijke en materiële model. Dit kwantummodel daagt ons uit datgene wat we denken te weten los te laten, ons over te geven aan het onbekende en dan de manifestatie hiervan te observeren als feedback in ons leven. Pas in dit laatste stadium komen onze zintuigen weer van pas.

Kwantumcomputer
Inmiddels is computertechnologie ook deze grillige, subatomaire laag van de realiteit binnengetreden door de introductie van de kwantum computer.

Zoals ik in een eerder artikel heb aangegeven, is de motor van de huidige exponentiële groei in computertechnologie met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Deze is sinds haar introductie in 1971 in een weergaloos tempo in verwerkings- en opslagcapaciteit toegenomen en tegelijkertijd vele malen kleiner geworden en in productiekosten substantieel gedaald. Dit heeft de weg vrijgemaakt voor immense computeerkrachten van waaruit diverse generaties computers inmiddels zijn ontstaan. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, quantum computing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces.

De komst van de kwantumcomputer heeft feitelijk een nieuwe generatie computers geïnitieerd. Gezien het feit dat deze wezenlijk anders werkt dan de 'klassieke' computer. Deze generatie breekt als het ware in een kwantumsprong door het siliconen plafond, aangezien haar vermogen niet langer gekoppeld is aan het formaat van een chip. Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei in computertechnologie maar van een ‘kwantumsprong’. Deze kwantumcomputer kan dusdanig veel data verwerken dat deze complexe calculaties kan verrichten in enkele dagen waar een klassieke computer enkele jaren voor nodig zou hebben.

Qubits & Bytes
Bits en bytes vormen de computer- c.q. programmeertaal en bestaan uit nulletjes en eentjes. De kwantumcomputer werkt op basis van quantumbits oftewel qubits. Net als in de kwantumtheorie heeft de qubit een potentieel om de rol van de één of de nul of allebei tegelijkertijd aan te nemen. Een kwantumcomputer kan hiermee exponentieel meer data verwerken en exponentieel meer mogelijkheden tegelijkertijd en parallel aan elkaar in zich opnemen. In 2011 lanceerde het Canadese bedrijf D-Wave haar eerste kwantumcomputer op de commerciële markt met een capaciteit van 128 qubits. In 2013 was die al verdrievoudigd en in 2017 zal de capaciteit naar verwachting verhogen naar 2000+ qubits.

De kwantumcomputer zal een onwaarschijnlijk grote invloed hebben op onze werkelijkheid.

In combinatie met bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie zal het onze werkelijkheid onherkenbaar en onherroepelijk veranderen. Het klassieke internet zal bijvoorbeeld een kwantuminternet worden, dat op een gegeven moment via ons brein te benaderen is; zonder tussenkomst van computers. Juist de combinatie van exponentiele computertechnologieën zal een immense synergie en versnelling genereren.
Stel je eens voor wat de ‘voorspellende’ kracht is van deze kwantumcomputer: deze kan de realiteit feilloos virtueel simuleren met een mathematische precisie en aan de hand van complexe calculaties laten zien wat de impact is van een koerswijziging op bijvoorbeeld politiek, financieel of militair niveau of op het niveau van nationale veiligheid. Waardoor degene die deze technologie in handen heeft als het ware fulltime de beschikking heeft over een gecomputeriseerde glazen bol. De ontwikkeling en de rol van de kwantumcomputer in onze evolutie zal revolutionair zijn. In onze multidimensionale realiteit kun je spreken van het bestaan van oneindig veel tijdlijnen in de vorm van parallelle realiteiten en deze kwantumcomputer biedt haar eigenaar een tool deze bewust te beïnvloeden of te manipuleren en de toekomst te kunnen bepalen. Aan de hand van calculaties, voorspellingen en interventies.
Het bestaan van deze parallelle realiteiten wordt volledig onderkend door Dr. Geordie Rose, de CTO en oprichter van D-Wave. Zonder te knipperen met zijn ogen.

Computertechnologie lijkt keer op keer een technologische versie te manifesteren van dat wat er in metafysische en esoterische kringen al langere tijd bekend is.

Deze kwantumcomputer zal in eerste instantie gebruikt worden door grote onderzoeks- en kennisinstellingen, de ruimtevaart of in het militair industrieel complex. D-Wave wordt overigens financieel gesteund door de CIA. Een dergelijke computer is verkrijgbaar voor een slordige 20 miljoen dollar, NASA en Google hebben er al een aangeschaft. Het is echter slechts een kwestie van tijd, gezien de exponentiële groeicurve, voordat deze haar intrede doet in ons dagelijkse leven. In de medische wereld, de financiële wereld, de energiewereld, de maakindustrie etc. In januari 2017 is de kwantumcomputersoftware open source gegaan. Wat zoveel betekent als dat de broncode beschikbaar is gesteld en iedereen hieraan kan bijdragen, deze kan editen en verspreiden. Zonder dat er specifieke kennis van kwantumfysica nodig is of dat er sprake is van schending van auteursrechten. Wat je hebt geprogrammeerd kun je dan testen via de D-Wave simulator.

Het ontwikkelingsniveau van kunstmatige intelligentie zal hiermee tot ongekende hoogtes en snelheden gebracht worden. Machines leren namelijk aan de hand van patroonherkenning. Door de komst van de kwantumcomputer zijn we in staat om een machine exponentieel meer data te laten verwerken. Dit maakt het bijvoorbeeld mogelijk om beduidend meer mogelijkheden parallel aan elkaar met elkaar te vergelijken om de beste patronen te herkennen.
Qua medische technologie zal het mogelijk zijn om complexe moleculaire interacties op atomair niveau in kaart te brengen. Dit is met name interessant voor medicijnontwikkeling en medisch onderzoek.
In onze zoektocht om krachten uit de natuur na te bootsen, zogenaamde biomimicry, zullen we hier pas volledig toe in staat zijn wanneer we computers hebben die op kwantumniveau kunnen (ver)werken. De natuur werkt immers volgens het kwantumprincipe. Met de kwantumcomputer krijgen we dus tot op zekere hoogte toegang tot de broncode van de natuur. Dit maakt het mogelijk onze werkelijkheid te hacken.

'Quantum computation is nothing less than a distinctively new way of harnessing nature, it will be the first technology that allows useful tasks to be performed in collaboration between parallel universes.’

~David Deutsch, natuurkundige Universiteit van Oxford

Aandacht: bewuste waarneming
Zoals de kwantum theorie onderschrijft: dit universum wacht slechts op een bewuste waarnemer. Laat dit nu een van de grootste uitdagingen zijn van de huidige tijd. In dit informatietijdperk zijn we als het ware gevangen in een realiteit met een extreme overprikkeling van onze zintuigen, door een immer toenemende datastroom. Waarin onze aandacht constant naar buiten wordt getrokken. Daarnaast worden we in de hedendaagse consumptiemaatschappij structureel geconfronteerd (veelal in de vorm van een toenemende worsteling) met de materiële en financiële wereld, voelen we ons eerder weerloos 'slachtoffer' dan een bewuste creator. Een wereld die zich lijkt af te spelen in een alsmaar hoger tempo, vanuit een moordende efficiency en automatiseringsdrang.
Daarnaast brengen we een steeds groter deel van onze tijd door in de virtuele wereld, vanachter onze beeldschermen of via geavanceerde Virtual Reality-brillen. Deze virtuele wereld haalt en houdt ons bewustzijn, onze bewuste waarneming enerzijds uit de analoge, tastbare realiteit maar meer nog uit deze kwantumrealiteit. Deze creatieruimte. De virtuele realiteit verstoort de verbinding, het contact met onszelf en ons lichaam. We raken uit contact met de lineaire tijd, tijd verdwijnt. Veelal echter niet vanuit een positieve flow van verhoogd bewustzijn maar juist een holle flow van verlaagd bewustzijn. Uren gaan voorbij als minuten en voordat je het weet heb je een groot deel van de dag in een zinloze vorm van hypnose doorgebracht. Met een leeg gevoel, een deprimerende kater tot gevolg. De analoge wereld kan dan op den duur meer en meer ervaren worden als een beperking, een loden last. Daar hebben dingen tijd nodig, spelen er ongemakkelijke gevoelens en heb je te dealen met een fysiek lichaam. Dit is echter een perceptie, die dieper in ons kan gaan wortelen door de ervaring van de magische, onbeperkte virtuele realiteit in combinatie met de drukkende buitenwereld.

We willen meer grip op ons leven, ons geluk en welzijn maar tegelijkertijd richten we steeds meer aandacht op technologieën die onze aandacht voornamelijk naar buiten trekken en versnipperen. Naar de oppervlakte of juist naar een virtuele wereld door middel van gadgets, apps en apparaten. Terwijl werkelijke transformatie zich van binnen afspeelt, op kwantum niveau. Hier hebben we geen bits en bytes bij nodig.

Dit artikel is verschenen in Spiegelbeeld editie september 2017, deze kun je hier downloaden: 

Quantum Hacking Quantum Hacking (393 KB)


Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Reloading lost data_

Yfke Laanstra
'Herinneringen zijn niet enkel iets uit het verleden,
ze bepalen onze Toekomst'

De rechte wegen, de functionele woningen, de praktische werkomgeving en zelfs de eenduidige kleding: alles ziet er heel ordelijk, gestroomlijnd en gestructureerd uit. Perfect feitelijk. Iedereen oogt rustig, beschaafd, gedecideerd en netjes. Er is geen strijd meer, geen ongelijkheid, geen oorlog, geen armoede en geen vervuiling. Alles wordt in de juiste banen geleid, alles en iedereen kent en heeft zijn rol. Er is geen sprake meer van een individu, slechts een collectief. Geboorte en Dood bestaan niet, slechts een vorm van chemische in- en uittreding. Pijn en lijden zijn uit het gevoelsspectrum gewist. Verdriet en boosheid bestaat nog wel, maar op lichte schaal. Hetzelfde geldt voor euforie, gelukzaligheid en verliefdheid: dergelijke diepe emoties zijn enkel nog iets uit een ver verleden en oppervlakkige varianten resteren. In het huidige vocabulaire wordt er met name gesproken over respect, waardering, harmonie en bewondering en een woord als ‘liefde’ wordt direct beschaamd gecorrigeerd en genuanceerd. Kinderen worden niet langer in een daad van liefde verwekt maar gekweekt in laboratoria, waar hun kwaliteiten chemisch verfijnd worden en de perfecte exemplaren bestaansrecht verkrijgen. Waarna ze toebedeeld worden aan de gezinnen waarin ze het beste tot hun recht komen, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot het unieke radartje dat ze zijn in het geoliede geheel. Fysieke affectie wordt niet langer uitgewisseld, hooguit een praktische zetje of tikje op de schouder. Het gaat niet langer om het geluk en de verdieping van het individu maar om de bijdrage aan een harmonieuze leefgemeenschap, een perfecte maatschappij. Alles en iedereen is hieraan dienstbaar. De bewoners lijken ogenschijnlijk voldoening en tevredenheid te ervaren en zijn blij met het nut en de functie van hun overzichtelijke bestaan.

De Ontvanger
Dagelijks dienen ze zichzelf een medicijn toen, vlak voordat ze naar hun werk gaan. Dit handhaaft de rust en harmonie en voorkomt verstoring. Gedurende een mensenleven vinden er diverse ceremoniën plaats, ten aanzien van iedereen in de maatschappij. Zoals wanneer er baby’s toebedeeld worden aan hun opvoeders, wanneer jongeren hun vaste positie in de maatschappij krijgen toebedeeld en wanneer iemand ‘losgelaten wordt’, wordt bedankt en herinnerd. Er is echter één persoon die een unieke rol toebedeeld krijgt, aangezien deze een combi van een vijftal vermogens laat zien. Die van:
1. Intelligentie
2. Integriteit
3. Moed
4. Wijsheid
5. De gave om Verder te kunnen Zien.

Deze persoon zal de functie van De Hoeder vervullen: Hoeder van de Oorspronkelijke Herinneringen van de Mens. Een uiterst verantwoordelijke rol; als een soort levende databank met een adviesfunctie richting de Raad van Ouderen, die de zeggenschap heeft in de maatschappij. De overdracht van deze Oorspronkelijke Herinneringen vindt niet plaats via een geavanceerde technologie of via een chemische interventie in een laboratorium maar van Mens tot Mens. Door samen te zijn en elkaar aan te raken. Buiten het zicht van alle anderen. Deze overdracht wordt gedaan door de Gever, de huidige bewaker van de Oorspronkelijke Herinneringen. Een oude man die woont aan de rand van de samenleving in een oud houten huis, zoals een huis eruit zag in vergane tijden. In het huis puilen de vele kasten uit met boeken, als een immense bibliotheek. Ook zijn er nog enkele vergeten muziekinstrumenten te vinden. De grote glazen achterwand van het huis kijkt uit over de kale vlaktes buiten het beheersgebied van deze leefgemeenschap, waar in de verte nog een enkele echte boom is te onderscheiden. Ver buiten het zicht bevindt zich de grens van deze vooropgezette vergetelheid, van deze georchestreerde ingetogenheid. Wanneer deze grens door de Hoeder overschreden wordt, zullen alle herinneringen weer tot ieders beschikking komen. Zullen alle bewoners weer overspoeld worden door de vergeten herinneringen en alle bijbehorende emoties. Als in een tsunami. Deze grens is verboden gebied en wordt angstvallig bewaakt, met camera’s en drones.

In het huis van de Gever start de overdracht en herinneringen worden ingeladen over het gewiste, oorspronkelijke emotionele spectrum van de Mens. Van datgene wat geleefd, gevoeld en doorleefd is. Heel gestaag en gedoseerd, om een overload en een eventuele shock te voorkomen. Want het spectrum varieert van gelukzalige emoties als verliefdheid en verwondering tot rauwe emoties als schaamte, depressie en wraakzucht. Wanneer de Gever beide armen van de Bewaker vastpakt en deze zijn/haar ogen sluit wordt deze met een golf aan beelden en ervaringen overspoeld. Ingeladen tot op celniveau. Over onder andere de kracht van de Natuur, het menselijk lichaam en de Oorspronkelijke geschiedenis van de Mens. Gevoelens van zowel schepping als vernietiging. Herinneringen van uitgestorven dierenrassen, afgeschoten door de mens, verwoeste natuurgebieden en in oorlog afgeslachte bevolkingsgroepen. Maar ook de fysieke sensaties van lust, genot, het vinden van ware liefde, de geboorte van een baby en het stichten van een gezin. Het samenzijn van familie en vrienden, zelf je eten verbouwen, samen koken, samen creëren, spelen en plezier maken. Dagen gaan voorbij en de Hoeder ontwaakt langzaam maar zeker uit zijn algehele verdoving, uit z’n kleurloze bestaan, z'n slaap modus en realiseert zich dat het dagelijkse medicijn dat hij zichzelf toe moet dienen niet bedoeld is voor zijn gezondheid maar juist als middel om deze slaap modus in stand houden. Het wakker worden te voorkomen. Om de vrede, de harmonie en de huidige status quo te bewaken. De kleur komt beetje bij beetje terug in zijn leven; hij hervindt zijn levendigheid, speelsheid, verwondering en nieuwsgierigheid en kan niet anders dan anderen hier deelgenoot van te maken. Met gevaar voor eigen leven want het wordt hem nadrukkelijk verboden te spreken over de herinneringen die in hem zijn ingeladen.
De motivatie van de Raad van Ouderen wordt duidelijk, hun visie op de kracht en meer nog de zwakte van de Mens. Waarom er gekozen is voor een dergelijke manier van leven en wat waarom bewust uit het zicht wordt gehouden. Hoe deze realiteit werkelijk in elkaar zit en wat hiervan de consequenties zijn.

De Zender
Dit (nabije) toekomstbeeld wordt geschetst in de film ‘The Giver’, een Amerikaanse Science Fiction film uit 2014. Gebaseerd op de wereldwijde gelijkname bestseller van Lois Lowry. Een verfilming die niet opvallend veel aandacht kreeg in de media, de Nederlandse bioscopen niet heeft gehaald en enigszins geruisloos aan het bestaande filmaanbod werd toegevoegd.

Zojuist heb ik voor de zoveelste keer deze film gezien. Keer op keer word ik diep geraakt. Krijg ik op sommige momenten een brok in mijn keel en biggelen op andere momenten dikke tranen over m’n wangen. Wat is het dat me zo diep raakt? Wat zo ontzettend binnen komt, iedere keer opnieuw. Ik word me er steeds meer van bewust:

Deze film is voor mij geen Science Fiction,
het is een feitelijke weergave van een hele reële toekomst.

Het heeft te maken met de vervlakking die ik om me heen zie, de vervlakking die ik in mezelf waarneem. Iets in mij die zich hiertegen verzet, me wakker wil schudden. Me een impuls geeft wanneer ik dreig in te dutten, te lang op de reservebank blijf zitten. De emotie die ik voel is een dieper Weten dat wordt aangeraakt, iets wat niet van buitenaf komt maar wat diep in mezelf verankerd is. Daar altijd al heeft gezeten. Als een broncode, een stukje oorspronkelijke software in mijn geprogrammeerde zelf. Iets wat onmogelijk ge-edit, gescrambled of versleuteld kan worden. Altijd aanwezig, maar hooguit vergeten. Doordat onze aandacht ervan wordt afgeleid.

Het voelt alsof ik een wereld om me heen zie waarin we als Mens steeds verder verwijderd raken van waar het werkelijk om gaat. Steeds minder contact hebben met onszelf, met de ander, met wat ertoe doet. Waarin we meerennen in het (hamster)rad van Fortuin, tot eenheidsworst verworden in het systeem, gaan geloven in de beperkende concepten over onszelf en de wereld. Gevangen zitten in structuren, in gedachtes en in patronen. Waarin we slechts een schim worden van onszelf en onze ogen langzaam maar zeker bewust sluiten of onbewust dicht laten vallen. Een wereld waar we mekaar steeds minder (werkelijk) zien, (aan)raken, ergens bij stil staan en met volledige aandacht bij de ander aanwezig zijn..
Ik merk dat ik zelf momenteel vecht tegen de slaap. Ik mezelf grote uitdagingen stel om wakker te blijven, niet in te dommelen, aan te blijven staan, m'n lichaam en m'n zintuigen te blijven voelen. 

Ook voel ik me geroepen om wezenlijke informatie opnieuw in te laden in het collectieve geheugen, voordat het overschreven wordt met andere software.
Reloading lost data_

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.


Top