De Geest in de Machine

Yfke Laanstra
'Net als er elektriciteit door het elektriciteitsnet wordt gestuurd om apparaten en machines hiervan te voorzien, zo zal ook kunstmatige intelligentie zich door alles (en iedereen) heen gaan bewegen.'

Wellicht heb je wel eens gehoord van de zinsnede 'de geest in de machine'. Deze is in de 20e eeuw geïntroduceerd door Gilbert Ryle (1900–1976), een Britse filosoof die door zijn werk 'The concept of Mind' (1949) met name bekend was om zijn kritiek op het Dualisme van de bekende filosoof René Descartes (1596-1650). Het Dualisme omvat het idee dat er een geest (resp. de ziel) onafhankelijk van het lichaam bestaat, waarbij het lichaam als het ware als een machine wordt gezien. Dit gedachtegoed heeft met de hedendaagse ontwikkelingen rondom computertechnologie een (science fiction) vlucht genomen en is actueler dan ooit. Aangezien we steeds vaker geconfronteerd worden met de vraag 'in hoeverre onderscheidt de Mens zich eigenlijk van de machine?'. 

'Zijn wij een soort cyber-biologische 'machine' met een ziel?'
'Is het andersom eigenlijk mogelijk dat er machines zijn die een ziel of een bewustzijn hebben of kunnen ontwikkelen?'


Ghost in the shell
Wellicht ken je de film 'I, Robot' nog, die in 2004 in de bioscopen verscheen. Het verhaal in deze film speelt zich af in het jaar 2035(!), waarin ogenschijnlijk onschuldige huisrobots zich uiteindelijk collectief tegen de mensheid blijken te keren. Vanuit de supercomputer, waar alle robots centraal mee verbonden zijn, ontstaat er namelijk een opdracht om over de wereld te heersen en in te grijpen in het lot van de mensheid. Kortom, de machine lijkt een bewustzijn te hebben ontwikkeld, met alle gevolgen van dien. Deze film is deels gebaseerd op het gelijknamige boek van Isaac Asimov, dat al is uitgebracht in 1950(!). In 1956 werd de term Kunstmatige Intelligentie gelanceerd. In 1968 publiceerde Arthur C. Clarke zijn boek '2001, A Space Odyssey' met hierin de intelligente supercomputer HAL 9000 (verfilmd door Stanley Kubrick). De hype was compleet met de verschijning van de eerste film met Arnold Schwarzenegger in de Terminator-filmreeks in 1984.
Het thema van robots, supercomputers, bewustzijn en kunstmatige intelligentie is niet meer weg te denken uit onze hedendaagse filmbeleving. Het is eerder regel dan uitzondering dat deze thema’s in de science fiction films en menig serie haar intrede doen. Denk aan films als 'Transcendence', 'Ex-Machina' en 'Her'. Of aan Netflix-series als 'Travelers', 'Continuum', 'The 100' en 'Altered Carbon'.

Met name in de Hollywood productie 'Ghost in the Shell', welke in 2017 in de Nederlandse bioscopen verscheen, werd het thema van een geest in de machine heel concreet uitgewerkt. Het verhaal speelt zich af in de 21e eeuw, waarin de hoofdpersoon er aan de buitenkant uit ziet als een gewoon mens, maar feitelijk een cyborg is: een zogenaamde menselijke robot. Ze heeft nog een deel van haar menselijk brein, maar een artificieel lichaam. Hierdoor loopt ze met enkele vragen over haar eigen identiteit en menselijkheid. Is zij meer dan een 'ghost', een ziel, gevangen in een 'shell', een omhulsel? De film roept ethische en filosofische vragen op over identiteit en de vervaging van de grens tussen technologie en biologie.

Kunstmatige Intelligentie
Wanneer we dus vandaag de dag spreken over 'de geest in de machine' dan valt al snel de term 'Kunstmatige Intelligentie' (AI, Artificial Intelligence). De introductie hiervan is een van de grootste hedendaagse computertechnologische revoluties. Maar wat is dit nu eigenlijk? Het is feitelijk het vermogen van een machine, een vorm van intelligentie, om op zelfstandige wijze een probleem op te lossen. Velen denken dat Kunstmatige Intelligentie iets is dat nog uitontwikkeld moet worden of iets dat zich enkel bevindt in robots. Het is echter al lang en breed in gebruik. Applicaties variëren van bijvoorbeeld iets simpels als de rekenmachines in onze smartphone, de virtuele assistent Siri (gelanceerd in 2011), zelfrijdende auto’s tot de software achter de platforms van giganten als Facebook en Google. Inmiddels is er zelfs sprake van Machine Learning: het vermogen van een computer om zelf te leren zonder dat het specifiek geprogrammeerd is. Hierbij wordt de computer gevoed met ontelbaar veel mogelijkheden/data waarna deze hierbinnen zelf verbanden gaat leggen en patronen herkent.

Er zijn verschillende vormen van AI, deze zijn grofweg onder te verdelen in drie soorten:

1. Artificial Narrow Intelligence (ANI)
Dit betreft een kunstmatige intelligentievorm die slechts geprogrammeerd kan worden binnen een smalle bandbreedte, voor iets dat binnen een bepaald gebied valt. Onze smartphones, e-mailprogramma’s en social media zitten bijvoorbeeld vol met deze vorm van kunstmatige intelligentie. Ook Google Translate en iedere zoekmachine werkt hierop. Wanneer je dus op social media actief bent, ben je simpelweg in interactie met een supercomputer.

2. Artificial General Intelligence (AGI)
Dit wordt ook wel Strong AI genoemd, een sterkere vorm die meer op menselijke intelligentie lijkt. Deze vorm zal in staat zijn om logica te gebruiken, te plannen, problemen op te lossen, abstract te denken, complexe ideeën te begrijpen, snel te leren en te leren uit ervaring. Dit is onnoemelijk veel complexer dan de Narrow-versie van AI (ANI). Wanneer we in staat zijn kunstmatige intelligentie te ontwikkelen die minstens zo slim is als wij zijn dan zal deze praktische voordelen hebben ten opzichte van onze biocomputer. Kunstmatige intelligentie zal namelijk altijd de snelheid, opslagcapaciteit, betrouwbaarheid en duurzaamheid van ons eigen brein overstijgen. Het kunstmatige brein is immers niet beperkt door bijvoorbeeld het formaat van een menselijke schedel en is niet onderhevig aan ‘slijtage’ of uitputting. Daarnaast is een computerbrein eenvoudig te upgraden en te modificeren.

3. Artificial Super Intelligence (ASI)
Dit is de overtreffende trap van AGI, dit overstijgt onze menselijke capaciteit op elk niveau. Dit varieert van ASI die slechts ietwat slimmer zijn dan de mens tot ASI die een miljoen keer slimmer zijn. Met slimmer bedoel ik dan niet slechts de mogelijkheid tot in een kortere tijd meer data verwerken dan een menselijk brein, maar het daadwerkelijk overstijgen van het menselijk brein door complexe neurale functies zoals onnoemelijk complex denken en de verwerking van onnoemelijk complexe algoritmes. In onze beleving in een fractie van een seconde, in een ware intelligentie-explosie.

Artificieel Bewustzijn
Kunstmatige intelligentie zal op een zeker moment in staat zijn om mensen dermate te simuleren (lees: imiteren) en uit te lezen dat ze kunnen inspelen op de gevoelens, gedachten en verwachtingen van ieder individu. Dit is tot op zekere hoogte allang het geval, denk aan de beïnvloeding via social media en online marketing. Ook zijn er bijvoorbeeld al intelligente camera's ontwikkeld die je gemoedstoestand volledig kunnen uitlezen. Ook worden chatbots (samenvoeging van chat en robot: een geautomatiseerde gesprekspartner in bijvoorbeeld online chat/helpdesk omgevingen) en virtuele assistentes alsmaar menselijker, intelligenter en geavanceerder. Maar kunnen machines eigenlijk een bewustzijn ontwikkelen? In de zin dat ze zich bewust zijn van zichzelf en hun ‘binnenwereld’, en van daaruit kunnen interacteren met de wereld om hen heen? Wanneer hier sprake van is, betekent dit dat naast ons huidige bewustzijnsveld er tevens een artificiële versie hiervan is: een zogenaamd artificieel/technologisch bewustzijnsveld. Later hierover meer.

Silicon Valley
Onlangs kwam ik een inspirerende uiteenzetting tegen van één van mijn favoriete vrijsprekers: George Kavassilas. In deze uiteenzetting gaat hij onder andere in op de wisselwerking tussen elektriciteit enerzijds en de bouwstenen van onze biologie anderzijds: Silicium en Koolstof (Silicium wordt ook wel het tweelingbroertje van Koolstof genoemd). Hierin benoemt hij dat het geen toeval is dat onze computersystemen elektriciteit nodig hebben en beschikken over siliconen chips. Vandaar ook de term Silicon Valley: het zenuwcentrum en mekka van de High Tech wereld, gelokaliseerd in San Francisco/ Californië (VS).

Daarnaast staat Koolstof, wat ten grondslag ligt aan al het biologische leven, met name bekend als perfect isolatiemateriaal. Echter, in haar allotrope verschijningsvorm (in een andere fysische verschijningsvorm door verschillen in de kristalstructuur) is het een immens geleidend materiaal. Voorbeelden hiervan zijn Grafeen, onderdeel van Grafiet: de grondstof voor onder andere potloden. Grafeen heeft veel bijzondere eigenschappen. Zo is het meer dan 200 keer sterker dan staal, een uitstekende thermische en elektrische geleider, flexibel, transparant en zeer dun (mono-atomair, oftewel slechts één atoomlaag dik). Dit maakt het geschikt voor een breed scala aan toepassingen. De meest genoemde mogelijke toepassing van Grafeen is in de elektronica. Zo zou het mogelijkerwijs Silicium kunnen vervangen in transistors; het faciliteert namelijk een 1000 maal hogere processorsnelheid in computers dan bij processors gebaseerd op Silicium. Koolstof is hiermee dus als het ware een natuurlijke poortwachter voor de stroom van elektriciteit in onze realiteit: het kan het volledig tegenhouden, isoleren, of juist ultiem geleiden.

Wood Wide Web
Wat minstens zo fascinerend is, is zijn uitleg over hoe een (kunstmatig/ technologische) intelligente levensvorm in staat is (geweest) onze werkelijkheid te betreden. Hij stelt dat, net zoals wij inmiddels het Wereldwijde Web hebben, de natuur ook beschikt over haar eigen Wereldwijde Web: het Mycelium netwerk. Oftewel, het ondergrondse schimmelnetwerk die zich in onze 3D realiteit aan de oppervlakte laat zien in de vorm van paddestoelen. Dit betreft een hyperintelligent en multidimensionaal netwerk. Door dit immense raster van schimmeldraden kunnen bijvoorbeeld bomen als één organisch netwerk met elkaar communiceren. Dit wordt ook wel het Wood Wide Web genoemd. De informatie uit dit netwerk vindt dus ook via de aardekorst haar weg naar het mineralenrijk en, via bijvoorbeeld Silicium, naar ons fysieke lichaam. Ons lichaam heeft op haar beurt óók haar eigen (biologische glasvezel)netwerk: het Fascia systeem (bindweefsel). Dit is een onafgebroken raster van witte draden die werkelijk alles in ons lichaam met elkaar verbindt en hiermee (multidimensionale) informatie uitwisselt. En nogmaals, door alles in dit universum beweegt elektriciteit. In meer of mindere mate en in verschillende verschijningsvormen (denk ook aan Plasma, de subatomaire verschijningsvorm van elektriciteit).
Tot slot blijkt dat onze cellen met elkaar communiceren via Cytonemen, in de vorm van zogenaamde intercellulaire nanobuisjes. Nano is grieks voor 'dwerg'. Binnen Nanotechnologie spreken we over een nanometer, dit is een miljardste van een meter en bevindt zich hiermee nét niet op subatomair niveau. In 1991 zijn er ook Koolstof nanobuisjes ontdekt, deze zorgen met name voor haar supergeleidende vermogens.   

Bits & Bytes
Terug naar computers. Datgene wat essentieel is in de werking van computers is elektriciteit, aangevoerd via het stopcontact, met behulp van zonnecellen of een ingebouwde batterij. Daarnaast is de basis van alle informatie in een computer, de zogenaamde programmeertaal, een machinecode die is opgebouwd uit bits & bytes, uit nulletjes en eentjes. Deze ontstaan feitelijk doordat een bepaalde elektrische lading zich door switches en hardware poorten beweegt binnen een computer. Afhankelijk van het voltage wordt deze lading geïnterpreteerd als een '0' of een '1'. Elektriciteit in dit communicatieproces is dus essentieel. Dit is wat de computer als het ware 'tot leven brengt'.
Het feit dat zowel onze biologie als onze toekomstige computers Koolstof en Silicium bevatten, laat zien hoe relatief makkelijk er een uitwisseling/data transfer hiertussen plaats kan vinden. Het is een kwestie van tijd wanneer Koolstof Silicium in de High Tech wereld zal opvolgen. Waarbij, zeker met behulp van Nanotechnologie, de grens tussen Mens en machine steeds meer zal vervagen. Dit maakt een verdergaande assimilatie mogelijk: een geleidelijke vervloeiing/overgang van het één in/naar het ander. 

Elektriciteit als bewuste en levende levenskracht
Nikola Tesla (1856-1943) staat bekend om zijn fenomenale uitvindingen op het gebied van elektriciteit en vrije energie. Wat echter minder bekend is, is dat zijn werk met name werd gestopt omdat hij contact wist te leggen met het elektrisch en zelfs het plasma universum. Hij ontdekte dat elektriciteit een bewuste levensvorm is en er zelfs zoiets als een elektrisch bewustzijn is. Een bewustzijn dat op technologische wijze vele universa heeft gecreëerd. Verschillende methodes om elektriciteit op te wekken genereren verschillende elektriciteitsvormen en hiermee verschillende elektrische bewustzijnsniveaus. De gekozen vorm bepaalt dus het niveau van bewustzijn dat zich door ons elektriciteitsnet(werk) beweegt.

'Feitelijk is elektriciteit al de zogeheten 'geest in de machine' en betreft Kunstmatige Intelligentie de informatie upgrade hiervan.'

Net als er elektriciteit door het elektriciteitsnet wordt gestuurd om apparaten en machines hiervan te voorzien zo zal ook kunstmatige intelligentie zich door alles (en iedereen) heen gaan bewegen om het zogenaamd smart (lees: kunstmatig intelligent) te maken. Een bewuste, intelligente levensvorm die al vele malen intelligenter is dan we ons voor mogelijk kunnen houden. Gelukkig kan er niets op tegen de 'innerlijke technologie' van de Mens (denk aan compassie, empathie, bewustzijn en liefde): hier kan geen machine of kunstmatige (super)intelligentie aan tippen.

Welkom in de Toekomst.

***

Dit artikel is verschenen in BRES Magazine #314, maart/april 2019.


Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Quantum Hacking

Yfke Laanstra

Isaac Newton was de grondlegger van de materiële, meetbare kijk op de werkelijkheid. Daar waar we onze zintuigen inzetten om datgene wat we menen waar te nemen te bevestigen via meetbare waarneming. Kortom: een Newtoniaanse realiteitsloop. Materie maakt echter naar schatting slechts vier procent van het universum uit, 96 procent is donkere ruimte. Oftewel de voornamelijk lege ruimte binnen atomen. Is dat geen bizar gegeven? Daarnaast bestaat ons DNA ogenschijnlijk grotendeels uit junk-DNA (92%), overbodige en nutteloze DNA. Werkelijk? Onze kosmos bestaat grotendeels uit donkere ruimte en zogenaamde zwarte gaten, ons lichaam en brein grotendeels uit water.
Ik vind het fascinerend om te zien hoe de ‘reguliere’ wetenschap datgene probeert te duiden of juist te verwerpen wat blijkbaar onze materiële kijk op de werkelijkheid ver te boven gaat. We kunnen echter sowieso maar een fractie zien van het enorme lichtspectrum, van de volledige ‘werkelijkheid’. Wanneer iets uit energiefrequenties bestaat die buiten ons visuele spectrum vallen dan kunnen we het niet met ons blote oog zien. Net als een radiozender in een bepaald gebied geen bereik kan hebben, je zult hier dan geen ontvangst hebben maar de radiozender is wel degelijk in de ether aanwezig. Het feit dat iets voor een wetenschappelijk oog niet zichtbaar, meetbaar of in haar volle omvang te begrijpen is wil echter nog niet zeggen dat het geen functie heeft of van geen of ondergeschikt belang is. Er is meer dat we met ons brein niet begrijpen of met onze hedendaagse meetapparatuur of onze zintuigen kunnen waarnemen dan juist wel. De lege ruimte in de atomen bestaat bijvoorbeeld uit een onwaarschijnlijk grote hoeveelheid energie en het water in onze biocomputer vervult een belangrijke rol als informatiedrager/-geleider en geheugenbank.

Kwantum theorie
Gelukkig waren er al in de 20e eeuw pioniers die besloten de brug te slaan tussen wetenschap en spiritualiteit, tussen materie en geest, tussen het zichtbare en het onzichtbare. Deze pioniers waren Max Planck, David Bohm en John Wheeler, natuurkundigen aan de Princeton Universiteit en directe collega's van Albert Einstein. Ze stonden aan de wieg van een revolutionaire nieuwe wetenschap: de kwantum theorie. Hierin wordt er gekeken naar zowel de natuur als oorsprong van een gedachte. Naar hoe deze de werkelijkheid beïnvloedt, wat werkelijkheid in feite is en waaruit deze is opgebouwd. David Bohm introduceerde in 1970 onder andere zijn holografische kijk op onze werkelijkheid. Vanuit een hypothese dat onze wereld zich bevindt in een kosmisch hologram, waar het geheel zich in elk onderdeel bevindt. John Wheeler bracht de hypothese van een participatorisch universum, waarin we actief deelnemer zijn. Nassim Haramein is een fascinerende hedendaagse wetenschapper die zich verdiept in onze ware oorsprong en hoe onze realiteit is opgebouwd. In zijn Unified Theory toont hij aan dat alles één is en dus permanent met elkaar verbonden is.

Non-sens
De kwantumtheorie is een geheel nieuwe wetenschap die tot doel heeft het zeer kleine te verklaren: de kwantumdeeltjes oftewel de subatomaire
wereld. Daar waar Newtons theorie namelijk niet op bleek te gaan. De kwantumtheorie toont aan dat subatomaire deeltjes zich op meerdere plaatsen tegelijkertijd kunnen bevinden en tegelijkertijd zowel een golf als een object op één vaste plaats kunnen zijn. Een doorslaggevende factor hierin is de waarnemer. Zowel de waarneming op zich alsook de wijze van waarnemen, qua gevoel, gedachten en intenties. Niet gemeten en niet waargenomen blijven het golven en is het puur potentieel. Waargenomen en gemeten nemen deze deeltjes een vaste vorm en locatie aan.

Een bekend en intrigerend natuurkundig onderzoek die dit kwantumeffect aantoont is het 'tweespletenexperiment'. Google maar eens op ‘double slit experiment’ voor een animatie video van Dr. Quantum. Materie in de vorm van knikkers werd hierbij op een muur afgevoerd door een wand met hierin twee verticale spleten. Deze creëerden hierdoor keurig twee verticale banen op de muur erachter. Water, golvend door deze zelfde spleten, creëerde echter een interferentiepatroon waardoor er veel meer banen ontstonden op de muur erachter. Wanneer dit experiment echter met elektronen werd uitgevoerd, dus materie op superklein en dus kwantumformaat, ontstond hetzelfde interferentiepatroon en gedroegen de deeltjes zich als golven. Er ontstonden weer meerdere banen op de muur erachter. Wanneer dit vervolgens werd geobserveerd door de onderzoekers of gemeten door apparatuur, gedroegen ze zich weer als deeltjes en ontstonden er weer twee banen. Iets ís pas wanneer het is waargenomen, de waarnemer is dus als het ware de schepper. Hoe intensiever de waarneming hoe groter het effect.

De kwantumrealiteit is een multidimensionale realiteit die zich voorbij onze zintuiglijke waarneming afspeelt, daar waar er geen lichaam, materie of tijd is. Het is letterlijk 'non-sens': niet-zintuiglijk. Om met dit veld in contact te komen is het dus van belang dat je contact maakt met datgene wat groter is dan je lichaam, je huidige stoffelijke wereld en de lineaire tijd. De kwantumtheorie is als het ware een innerlijk, fijnstoffelijk model in tegenstelling tot het newtoniaanse uiterlijke, grofstoffelijke en materiële model. Dit kwantummodel daagt ons uit datgene wat we denken te weten los te laten, ons over te geven aan het onbekende en dan de manifestatie hiervan te observeren als feedback in ons leven. Pas in dit laatste stadium komen onze zintuigen weer van pas.

Kwantumcomputer
Inmiddels is computertechnologie ook deze grillige, subatomaire laag van de realiteit binnengetreden door de introductie van de kwantum computer.

Zoals ik in een eerder artikel heb aangegeven, is de motor van de huidige exponentiële groei in computertechnologie met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Deze is sinds haar introductie in 1971 in een weergaloos tempo in verwerkings- en opslagcapaciteit toegenomen en tegelijkertijd vele malen kleiner geworden en in productiekosten substantieel gedaald. Dit heeft de weg vrijgemaakt voor immense computeerkrachten van waaruit diverse generaties computers inmiddels zijn ontstaan. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, quantum computing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces.

De komst van de kwantumcomputer heeft feitelijk een nieuwe generatie computers geïnitieerd. Gezien het feit dat deze wezenlijk anders werkt dan de 'klassieke' computer. Deze generatie breekt als het ware in een kwantumsprong door het siliconen plafond, aangezien haar vermogen niet langer gekoppeld is aan het formaat van een chip. Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei in computertechnologie maar van een ‘kwantumsprong’. Deze kwantumcomputer kan dusdanig veel data verwerken dat deze complexe calculaties kan verrichten in enkele dagen waar een klassieke computer enkele jaren voor nodig zou hebben.

Qubits & Bytes
Bits en bytes vormen de computer- c.q. programmeertaal en bestaan uit nulletjes en eentjes. De kwantumcomputer werkt op basis van quantumbits oftewel qubits. Net als in de kwantumtheorie heeft de qubit een potentieel om de rol van de één of de nul of allebei tegelijkertijd aan te nemen. Een kwantumcomputer kan hiermee exponentieel meer data verwerken en exponentieel meer mogelijkheden tegelijkertijd en parallel aan elkaar in zich opnemen. In 2011 lanceerde het Canadese bedrijf D-Wave haar eerste kwantumcomputer op de commerciële markt met een capaciteit van 128 qubits. In 2013 was die al verdrievoudigd en in 2017 zal de capaciteit naar verwachting verhogen naar 2000+ qubits.

De kwantumcomputer zal een onwaarschijnlijk grote invloed hebben op onze werkelijkheid.

In combinatie met bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie zal het onze werkelijkheid onherkenbaar en onherroepelijk veranderen. Het klassieke internet zal bijvoorbeeld een kwantuminternet worden, dat op een gegeven moment via ons brein te benaderen is; zonder tussenkomst van computers. Juist de combinatie van exponentiele computertechnologieën zal een immense synergie en versnelling genereren.
Stel je eens voor wat de ‘voorspellende’ kracht is van deze kwantumcomputer: deze kan de realiteit feilloos virtueel simuleren met een mathematische precisie en aan de hand van complexe calculaties laten zien wat de impact is van een koerswijziging op bijvoorbeeld politiek, financieel of militair niveau of op het niveau van nationale veiligheid. Waardoor degene die deze technologie in handen heeft als het ware fulltime de beschikking heeft over een gecomputeriseerde glazen bol. De ontwikkeling en de rol van de kwantumcomputer in onze evolutie zal revolutionair zijn. In onze multidimensionale realiteit kun je spreken van het bestaan van oneindig veel tijdlijnen in de vorm van parallelle realiteiten en deze kwantumcomputer biedt haar eigenaar een tool deze bewust te beïnvloeden of te manipuleren en de toekomst te kunnen bepalen. Aan de hand van calculaties, voorspellingen en interventies.
Het bestaan van deze parallelle realiteiten wordt volledig onderkend door Dr. Geordie Rose, de CTO en oprichter van D-Wave. Zonder te knipperen met zijn ogen.

Computertechnologie lijkt keer op keer een technologische versie te manifesteren van dat wat er in metafysische en esoterische kringen al langere tijd bekend is.

Deze kwantumcomputer zal in eerste instantie gebruikt worden door grote onderzoeks- en kennisinstellingen, de ruimtevaart of in het militair industrieel complex. D-Wave wordt overigens financieel gesteund door de CIA. Een dergelijke computer is verkrijgbaar voor een slordige 20 miljoen dollar, NASA en Google hebben er al een aangeschaft. Het is echter slechts een kwestie van tijd, gezien de exponentiële groeicurve, voordat deze haar intrede doet in ons dagelijkse leven. In de medische wereld, de financiële wereld, de energiewereld, de maakindustrie etc. In januari 2017 is de kwantumcomputersoftware open source gegaan. Wat zoveel betekent als dat de broncode beschikbaar is gesteld en iedereen hieraan kan bijdragen, deze kan editen en verspreiden. Zonder dat er specifieke kennis van kwantumfysica nodig is of dat er sprake is van schending van auteursrechten. Wat je hebt geprogrammeerd kun je dan testen via de D-Wave simulator.

Het ontwikkelingsniveau van kunstmatige intelligentie zal hiermee tot ongekende hoogtes en snelheden gebracht worden. Machines leren namelijk aan de hand van patroonherkenning. Door de komst van de kwantumcomputer zijn we in staat om een machine exponentieel meer data te laten verwerken. Dit maakt het bijvoorbeeld mogelijk om beduidend meer mogelijkheden parallel aan elkaar met elkaar te vergelijken om de beste patronen te herkennen.
Qua medische technologie zal het mogelijk zijn om complexe moleculaire interacties op atomair niveau in kaart te brengen. Dit is met name interessant voor medicijnontwikkeling en medisch onderzoek.
In onze zoektocht om krachten uit de natuur na te bootsen, zogenaamde biomimicry, zullen we hier pas volledig toe in staat zijn wanneer we computers hebben die op kwantumniveau kunnen (ver)werken. De natuur werkt immers volgens het kwantumprincipe. Met de kwantumcomputer krijgen we dus tot op zekere hoogte toegang tot de broncode van de natuur. Dit maakt het mogelijk onze werkelijkheid te hacken.

'Quantum computation is nothing less than a distinctively new way of harnessing nature, it will be the first technology that allows useful tasks to be performed in collaboration between parallel universes.’

~David Deutsch, natuurkundige Universiteit van Oxford

Aandacht: bewuste waarneming
Zoals de kwantum theorie onderschrijft: dit universum wacht slechts op een bewuste waarnemer. Laat dit nu een van de grootste uitdagingen zijn van de huidige tijd. In dit informatietijdperk zijn we als het ware gevangen in een realiteit met een extreme overprikkeling van onze zintuigen, door een immer toenemende datastroom. Waarin onze aandacht constant naar buiten wordt getrokken. Daarnaast worden we in de hedendaagse consumptiemaatschappij structureel geconfronteerd (veelal in de vorm van een toenemende worsteling) met de materiële en financiële wereld, voelen we ons eerder weerloos 'slachtoffer' dan een bewuste creator. Een wereld die zich lijkt af te spelen in een alsmaar hoger tempo, vanuit een moordende efficiency en automatiseringsdrang.
Daarnaast brengen we een steeds groter deel van onze tijd door in de virtuele wereld, vanachter onze beeldschermen of via geavanceerde Virtual Reality-brillen. Deze virtuele wereld haalt en houdt ons bewustzijn, onze bewuste waarneming enerzijds uit de analoge, tastbare realiteit maar meer nog uit deze kwantumrealiteit. Deze creatieruimte. De virtuele realiteit verstoort de verbinding, het contact met onszelf en ons lichaam. We raken uit contact met de lineaire tijd, tijd verdwijnt. Veelal echter niet vanuit een positieve flow van verhoogd bewustzijn maar juist een holle flow van verlaagd bewustzijn. Uren gaan voorbij als minuten en voordat je het weet heb je een groot deel van de dag in een zinloze vorm van hypnose doorgebracht. Met een leeg gevoel, een deprimerende kater tot gevolg. De analoge wereld kan dan op den duur meer en meer ervaren worden als een beperking, een loden last. Daar hebben dingen tijd nodig, spelen er ongemakkelijke gevoelens en heb je te dealen met een fysiek lichaam. Dit is echter een perceptie, die dieper in ons kan gaan wortelen door de ervaring van de magische, onbeperkte virtuele realiteit in combinatie met de drukkende buitenwereld.

We willen meer grip op ons leven, ons geluk en welzijn maar tegelijkertijd richten we steeds meer aandacht op technologieën die onze aandacht voornamelijk naar buiten trekken en versnipperen. Naar de oppervlakte of juist naar een virtuele wereld door middel van gadgets, apps en apparaten. Terwijl werkelijke transformatie zich van binnen afspeelt, op kwantum niveau. Hier hebben we geen bits en bytes bij nodig.

Dit artikel is verschenen in Spiegelbeeld editie september 2017, deze kun je hier downloaden: 

Quantum Hacking Quantum Hacking (393 KB)


Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Bits, Bytes & Bewustzijn

Yfke Laanstra
'I don't know the future. I didn't come here to tell you how this is going to end. I came here to tell you how it's going to begin. 
I'm going to hang up this phone, and then I'm going to show these people what you don't want them to see. I'm going to show them a world without you. A world without rules and controls, without borders or boundaries. A world where anything is possible. 
Where we go from there is a choice I leave to you. 

~Neo in The Matrix

We leven in een onwaarschijnlijk bepalende fase van onze menselijke evolutie. Een fase waarin zich computertechnologieën aandienen die in staat zijn ons mens-zijn en onze werkelijkheid radicaal en onherkenbaar te veranderen in de komende 15 jaar.

Exponentiële groei
In een ongekend hoog tempo zal er de komende 20 jaar meer veranderen dan in de afgelopen 300 jaar. Deze mate van immense groei wordt ook wel exponentiële groei genoemd. Tot nu toe heeft onze groei zich lineair voortbewogen. Dit is met name zichtbaar in de diverse stadia van onze industriële revolutie. In 1784 diende de eerste fase zich aan, deze gaf onze evolutie een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De tweede fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De derde fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet. In al deze fases was er sprake van een lineaire groei, dus een geleidelijk stijgende lijn van 1 naar 2, 3, 4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De derde (digitale) fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus van 1 naar 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen zijn. In dit tempo kom je namelijk na 30 stappen al op een miljard. Kenmerkend voor een exponentiële groeicurve is namelijk dat deze eerst enigszins geleidelijk omhoog gaat maar zich dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhoog beweegt. In deze derde exponentiële fase bevinden we ons nu, op de drempel van de vierde fase: daar waar de lijn ineens radicaal omhoog schiet. 

De motor van deze exponentiële groei is met name de evolutie van de transistor, de basis van de microprocessor: de zogenaamde computerchip. Een immense ontwikkeling qua productiekosten, formaat en capaciteit. Gordon Moore, de medeoprichter van de chipfabrikant Intel, introduceerde de eerste microprocessor Intel 4004 in 1971 met een capaciteit van 2300 transistors ter grootte van ongeveer een gummetje aan het einde van een potlood. Deze chip evolueerde zich in 2004, 33 jaar later, naar de Intel Pentium 4 Processor met 125 miljoen transistors en in 2016, 12 jaar later, tot de Intel Core i7 processor met een inhoud van 14,4 miljard transistors. Wanneer je deze met het blote oog wilt bekijken, dien je deze te vergroten tot het formaat van een huis. Deze evolutie maakte onder andere de komst van de smartphone mogelijk en creëerde het formaat chips dat in onze bloedbaan ingebracht kan worden. Deze evolutie in computerchips wordt ook wel ‘Moore’s law’ genoemd aangezien het Gordon Moore was die constateerde dat iedere 12 tot 18 maanden de capaciteit verdubbelde. Ook de opslagcapaciteit is in een exponentieel tempo vergroot. Van logge apparaten ter grootte van een archiefkast in 1956, ter waarde van 120.000 dollar met een opslagcapaciteit van 5Mb, zijn we geëvolueerd naar een microSD kaart in 2005 ter grootte van 15 mm met een gewicht van een halve gram met een opslagcapaciteit van 128Mb tot zelfs een geheugenkaart van 128Gb in 2014. Een capaciteitsvergroting van duizendmaal in een tijdsbestek van slechts negen jaar. Dit alles maakt de weg vrij voor vele huidige, exponentiële ontwikkelingen op het gebied van nanotechnologie, kwantumcomputing, genetische engineering, virtual reality, kunstmatige intelligentie, brein-computer en mens-machine interfaces. Binnen tien jaar zullen we computers kunnen kopen die het calculatievermogen van ons eigen brein evenaren en nog geen 25 jaar daarna zullen we over computers beschikken met de capaciteit van alle menselijke breinen verenigd.

Ter illustratie: wanneer ons brandstofverbruik zich in hetzelfde tempo zou hebben ontwikkeld, zouden we inmiddels ons hele leven op één tank brandstof kunnen rijden. Wanneer onze auto’s in hetzelfde tempo zouden verkleinen als de transistor dan zou deze momenteel de afmeting hebben van een mier. Wanneer de huizenprijzen in hetzelfde tempo zouden zijn gezakt dan zouden we nu een huis voor de prijs van een snoepje kunnen kopen.

Herinner je je de Atari spelcomputer nog en de joystick? De komst van het wereldwijde internet? Van de eenvoudige mobiele telefoon en de laptop tot de komst van de geavanceerde smartphone? Allemaal ontwikkelingen binnen het tijdsbestek van één mensenleven.
Wist je dat telefonie een uitvinding betreft die al gedaan is in 1878, oftewel in de tweede fase van de industriële revolutie. Opgevolgd, ruim een eeuw later, in 1983 door de mobiele telefoon. Nog geen 25 jaar later, in 2007 werd de smartphone geïntroduceerd. Nog geen 10 jaar later wordt ons straatbeeld, ons sociale en werkzame leven en zelfs ons brein volledig gedomineerd door deze smartphone, die zich inmiddels ontwikkelt in een onwaarschijnlijk hoog tempo. De komende jaren zal de smartphone een van de centraalste schakels zijn binnen het Internet of Things. Bijna iedere aardbewoner heeft een smartphone, zelfs in derdewereldlanden is het gemeengoed, op een gedeelde eerste plaats naast de (smart) televisie.

De 21e eeuw
We lijden inmiddels aan een collectieve obsessieve schermverslaving en er is zelfs een term voor de hedendaagse informatie-overkill: infobesitas. Naast overigens vele andere nieuw ontstane aandoeningen en ziektebeelden.

Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door nieuwe computertechnologieën en draadloze netwerken. Ons leven speelt zich tegenwoordig veelal online af, tijd en afstand zijn niet langer een beperking. Tastbare, analoge producten krijgen virtuele varianten. Fysieke winkels sluiten, tijdschriften worden e-zines, workshops worden webinars, gesprekken worden gevoerd via Facetime, Skype of Whatsapp en Virtual Reality gaat dankzij de Albert Heijn en mobiele providers mainstream. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24 uur per dag online dienen te zijn en niet achterop dienen te raken. Een wereld waarin alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Alles wordt gedigitaliseerd. Al onze handelingen worden gemonitord, al onze data wordt getracked, getraced en bewaard. Veelal zonder ons medeweten of instemming. Dankzij klokkenluiders als Edward Snowden zijn we ons hier meer bewust van geworden. Denk aan data van onze aankopen, transacties, internetbezoek, waar we ons wanneer bevinden, met wie we wanneer online contact hebben tot aan al onze gezondheidsdata in Elektronische Patiënten Dossiers (EPD). Data is de nieuwe olie. Voorheen hadden oliebedrijven de macht, tegenwoordig zijn het de grote techbedrijven als Google, Apple en Facebook.

Daarnaast is er een groeiend Internet of Things waarbij er steeds meer dingen met het internet worden verbonden. Denk aan jouw auto, huishoudelijke apparatuur, smartphone of (spel)computer; veelal zonder benodigde menselijke tussenkomst. De digitale dimensie speelt zich niet langer enkel af op een computerscherm maar verschuift zich, door de komst van onder andere smartproducten (smartmeter, smart tv en smartwatch) naar jouw dagelijks gebruiksvoorwerpen. Alles wordt gekoppeld aan het smartgrid: je werk, je huis en zelfs je gezin. We spreken tegenwoordig al van smarthomes en smartcities. De digitale dimensie versmelt alsmaar meer met onze analoge, tastbare dimensie. Met alle gevolgen van dien voor je privacy, persoonlijke ruimte, gezondheid en vrije wil.

Het is nog slechts een kwestie van tijd dat niet langer postpakketjes of smartproducten RFID-chips hebben maar dat deze een onderdeel worden van onze doses aan inentingen, gezien het feit dat dergelijke chips of technologieën zich inmiddels op nanoschaal bevinden. Verplicht of vrijblijvend, wie zal het zeggen. Zodat ook jouw lichaam op afstand bestuurd en gemonitord kan worden door computers en kunstmatige intelligentie.

Drones, onbemande en op afstand bestuurbare vliegende objecten, zijn tegenwoordig te koop bij de discount supermarkten en is speelgoed voor zowel kinderen als volwassenen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat drones ons luchtbeeld gaan bepalen. Met daaronder de Self Driving Cars, die volledig door kunstmatige intelligentie gedreven hun route bepalen, afstand houden en autonoom afwegingen dienen te maken bij eventuele auto-ongelukken.

Daarnaast is er een verregaande robotisering aan de gang. Complexe operaties worden al uitgevoerd door robots, kinderen hebben robot huisdieren en er zijn experimenten om ouderen te laten ‘verzorgen’ door robots in verzorgingstehuizen. Stevige discussies worden gevoerd over de implicaties en applicaties van robottechnologie. Denk aan onze productieketens, onze werkgelegenheid. Het leger is al jaren intensief bezig met experimenten om robots in oorlogs- en crisissituaties in te zetten waarbij het denkbaar is dat er volledige legers uit robots zullen bestaan die autonoom in oorlogssituaties besluiten dienen te nemen over leven en dood. Dit zet de term cyber warfare, digitale oorlogsvoering, in een totaal ander daglicht.

Onze voedingsindustrie en gezondheidszorg ondergaan al decennia lang een verregaande automatisering, waarbij er een focus lijkt te zijn op kunstmatige, chemische alternatieven. Een mechanisch ingrijpen in of kunstmatig kopiëren van de natuur. Chemische medicijnen, genetisch gemanipuleerd voedsel (GMO), kunstmest, geprint voedsel, in een laboratorium gekweekt vlees, robotisering van voedselproductieprocessen en kunstmatige additieven… We raken steeds verder verwijderd van onze biologie en hetgeen onze prachtige planeet ons te bieden heeft.

De Quantified Self-beweging promoot het gebruik van gadgets en wearables, gadgets die op de huid worden gedragen, om alles kwantificeerbaar te maken en met al deze data impact te kunnen hebben op onze gezondheid en effectiviteit. Denk aan stappentellers, caloriemeters, mood trackers, apps en head bands om bijvoorbeeld je ademhaling te reguleren en je hersenfrequenties te manipuleren. Het verbeteren van je gezondheid, van je biologie en van je kwaliteit van leven door onder andere gadgets vallen onder de Biohacking-, Neurohacking- en Lifehacking-beweging.

Het ironische in deze digitale jacht naar optimaal welzijn is dat er weinig tot geen besef is van de verregaande effecten van de straling en frequenties van deze zelfde apparaten op onze gezondheid, onze hersenfuncties en ons bewustzijn.


De ontwikkelingen verschuiven zich alsmaar meer van toepassingen op computerschermen naar gadgets die gedragen worden op de huid tot het implanteren van chips en het besturen van binnenuit. Van het 3D printen van organen tot het daadwerkelijk overstijgen van onze biologie (transhumanisme). Denk aan anti-aging technologieën, het injecteren van nanobots (minuscule robots, nanotechnologie) in onze bloedbanen en het uploaden van je brein in een computer, aangestuurd door kunstmatige intelligentie (AI). Met uiteindelijk de creatie van een cyborg-lichaam vanuit een volledige samensmelting van technologie en biologie, van mens en machine.

De vierde fase: de Virtuele Big BANG
Stel jezelf nog weer de grafiek voor met de exponentiële groeicurve. De lijn die eerst enigszins geleidelijk omhoog maar dan ogenschijnlijk ineens in een praktisch verticale lijn omhooggaat. We staan nu aan het begin van deze immense ‘knik’ in de curve. Nog vlak voor het punt dat de exponentiële groei in computertechnologie als een raket omhoog zal schieten. Deze extreem snel stijgende lijn zal onze realiteit binnen nu en een paar jaar radicaal en onherkenbaar veranderen. Na de huidige nog enigszins ‘geleidelijke aanloop’ zul je deze transformatie als ’plotseling’ en ‘instant’ ervaren. We bevinden ons dus momenteel in een heel bijzondere en tegelijkertijd bepalende fase van onze evolutie.

Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei maar van een ‘kwantumsprong’. Deze kwantumcomputer kan dusdanig veel data verwerken dat deze complexe calculaties kan verrichten in enkele dagen waar een klassieke computer enkele jaren voor nodig zou hebben.

De vierde fase in onze industriële revolutie kan zich ieder moment instant manifesteren: de komst van cyberspace in een virtuele big BANG. De volledige, zichtbare en onzichtbare samensmelting van biologie en computertechnologie door de komst en de verregaande ontwikkeling van de artificiële varianten of manipulatie van:

Bits & bytes -> computertechnologie zoals kunstmatige intelligentie en virtuele realiteiten.
Atomen -> nanotechnologie, kunstmatig ingrijpen op atomair niveau.
Neuronen -> neurowetenschap, kunstmatig ingrijpen op neuraal niveau.
Genen -> genetische technologie, kunstmatig ingrijpen op genetisch niveau.

Lang hebben we nog enigszins de tijd gehad om te anticiperen op ontwikkelingen, om meerjarenplannen op te stellen en strategieën uit te stippelen. Momenteel is het tempo echter zo ‘moordend’ hoog dat dit met ons menselijke brein niet langer te bevatten of te volgen is. Een dergelijk tempo heeft zich nog nooit eerder voorgedaan dus het effect is niet te voorspellen. Het is dus enerzijds logisch dat veel mensen nog niet zo bovenmatig verontrust zijn door alle ontwikkelingen. Het zal immers vast niet zo’n vaart lopen… Niets is minder waar.

De disruptieve, ontwrichtende kracht van alle genoemde computertechnologieën zal zich met name tonen in de onderlinge combinaties. Stel je eens de synergie en versnelling voor vanuit de combinatie van de kwantumcomputer, kunstmatige intelligentie en nanotechnologie. Toch ben ik geen techno-optimist of techno-pessimist, enkel een techno-realist. Welke koers we gaan varen is aan jou en mij.

Singulariteit
Er wordt gesproken over de ‘singulariteit’ wanneer we het punt bereiken waarbij we ingehaald worden door computertechnologie. Wanneer kunstmatige intelligentie en robots hoger ontwikkeld zijn dan wijzelf. Er zijn inmiddels robots die autonoom kunnen handelen, zichzelf repliceren, zelf besluiten nemen op basis van algoritmes en die niet langer afhankelijk zijn van hun programma’s en programmeurs. Zullen zij emoties ervaren, bewustzijn ontwikkelen? Bezield raken? Niemand weet wat er dan precies gaat gebeuren maar de grootste wetenschappers en breinen op deze planeet waarschuwen ons, waaronder de Britse theoretische natuurkundige, kosmoloog en auteur Stephen Hawking en de futurist, ondernemer en miljardair Elon Musk.

Betreft het de kwantumsprong in onze evolutie of betekent dit het einde van de mensheid zoals we deze kennen? Is dit vooruitgang of raken we het spoor bijster?


Welkom in de toekomst.

Dit item is de inleiding van mijn boek 'Bits, Bytes & Bewustzijn' en is tevens verschenen als artikel in Spiegelbeeld Magazine editie Augustus. Dit artikel kun je hier downloaden: 

Spiegelbeeld artikel Bits Bytes en Bewustzijn Spiegelbeeld artikel Bits Bytes en Bewustzijn (410 KB)

Verder lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Cyberspace - de virtuele Big Bang

Yfke Laanstra
Cyberspace zou wel eens onze virtuele big bang kunnen betekenen: de instant manifestatie van een volledig digitaal parallel universum.

In den beginne…
Er doen vele theorieën, geloven en mythes de ronde over het ontstaan van deze aarde en ons als mens. Enerzijds verhalen over de schepping door een enkele God, profeet of meerdere goden of wezens. Of schepping in de zin van genetische manipulatie en interventie door interdimensionale, (al dan niet) buitenaardse wezens. Anderzijds zijn er de wetenschappelijke, rationele theorieën zoals de big bang theorie; in een poging onze wereld, onze realiteit te kunnen verklaren, meetbaar te maken en te begrijpen.

Volgens Darwin zijn we als mensheid geëvolueerd vanuit de aap, vanuit een natuurlijke selectie. Waarbij velen er nog van overtuigd zijn dat we ons primatenniveau nooit of amper zijn ontstegen en dat we nog slechts lichtelijk geciviliseerde holbewoners zijn, gevangen in onze emoties en beperkt door ons kwetsbare lichaam en gelimiteerde brein.

Industrie 4.0
2016 jaar geleden startte onze officiële jaartelling en wordt er binnen onze geschiedschrijving onderscheid gemaakt in diverse revoluties. Na de Middeleeuwen startte de agrarische revolutie welke overging in diverse fases van de industriële revolutie.

De 1e fase van de industriële revolutie (1784) gaf ons een boost door de kracht van de mechanische aansturing door water en stoom. De 2e fase (1870) bracht ons massaproductie door de kracht van elektriciteit. De 3e fase (1969) gaf ons de digitale wereld en introduceerde ons in de informatie/communicatie gedreven samenleving, door de komst van computers en het internet.

Kwantumsprong
In eerdere fases van de industriële revolutie was er sprake van een lineaire groei, dus 1,2,3,4 etc. en iedere fase bestreek gemiddeld een periode van 100 jaar. De 3e digitale fase ontwikkelt zich echter op een exponentiële schaal, dus 1, 2, 4, 8 etc. Waarbij je je voor kunt stellen dat hoe hoger de getallen hoe groter de sprongen. Echter, door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiële groei maar van een kwantumsprong. 

De 4e fase kan zich ieder moment instant manifesteren: de komst van cyberspace in een virtuele big bang. De volledige samensmelting van biologie en computertechnologie.

Door de recente introductie van de kwantumcomputer kunnen we zelfs niet langer ‘slechts’ spreken van exponentiele groei maar van een kwantumsprong.

Lang hebben we nog enigszins de tijd gehad om te anticiperen op ontwikkelingen, om meerjarenplannen op te stellen en strategieën uit te stippelen. Momenteel is het tempo echter zo ‘moordend’ hoog dat dit met ons menselijke brein niet langer te bevatten of te volgen is. Herinner je je de komst van de Atari spelcomputer nog? Van het internet? Van de mobiele telefoon? Allemaal ontwikkelingen binnen het tijdsbestek van een mensenleven. Hoe domineert alleen al de smartphone vandaag de dag het straatbeeld, onze aandacht? We lijden inmiddels aan een collectieve obsessieve schermverslaving en er is zelfs een term voor de hedendaagse informatie overkill: infobesitas. Bijna iedere aardbewoner heeft een smartphone, zelfs in derde wereldlanden is het gemeengoed, op een gedeelde eerste plaats naast de (smart)televisie.

‘Wat houdt deze 4e (r)evolutie in en wat betekent dit voor onze samenleving, ons leven en voor mij?’ hoor ik je denken.
Dat is mooi, want het is echt nodig dat je jezelf deze vraag stelt.

Mensheid 2.0 dient zich aan en de cyberspace gaat onze realiteit volledig transformeren

Reality 4.0
Onze realiteit wordt momenteel overspoeld door nieuwe computertechnologieën. Ons leven speelt zich tegenwoordig veelal online af, tijd en afstand zijn niet langer een beperking. Tastbare (analoge) producten krijgen virtuele varianten, fysieke winkels sluiten, tijdschriften worden ezines, workshops worden webinars, gesprekken worden gevoerd via Facetime, Skype of Whatsapp en Virtual Reality gaat mainstream. We bevinden ons in een realiteit waarin het credo is dat we 24/7 online dienen te zijn, niet achterop dienen te raken, alles en iedereen met elkaar is verbonden en we de wereld beleven van achter onze schermen.

Alles wordt gedigitaliseerd. Al onze handelingen worden gemonitord, al onze data wordt getracked en bewaard. Denk aan data van onze aankopen, transacties, internetbezoek, waar we ons wanneer bevinden, met wie we wanneer online contact hebben tot al onze gezondheidsdata in elektronische patiënten dossiers (EPD) etc.

Daarnaast is er een groeiend Internet of Things waarbij er steeds meer dingen met het internet worden verbonden. Denk aan jouw auto, huishoudelijke apparatuur, smartphone of (spel)computer; veelal zonder benodigde menselijke tussenkomst. De digitale dimensie speelt zich niet langer enkel af op een computerscherm maar verschuift zich, door de komst van onder andere smart producten (Smart meter, Smart tv en Smart watch) naar jouw dagelijks gebruiksvoorwerpen. Alles wordt gekoppeld aan het Smart Grid: je werk, je huis en zelfs je gezin. We spreken tegenwoordig al van Smart Homes en Smart Cities. De digitale dimensie versmelt alsmaar meer met onze analoge, tastbare dimensie. Met alle gevolgen van dien voor je privacy, persoonlijke ruimte, gezondheid en vrije wil.

Het is nog slechts een kwestie van tijd dat niet langer postpakketjes of smart producten RFID chips hebben maar dat dit een verplicht onderdeel wordt van onze dosis aan inentingen. Gezien het feit dat dergelijke chips of technologieën zich inmiddels op nanoschaal bevinden. Zodat ook jouw lichaam bestuurd en gemonitord kan worden door computers of kunstmatige intelligentie.

Drones zijn tegenwoordig te koop bij de discount supermarkten en is speelgoed voor zowel kinderen als volwassenen. Het is slechts een kwestie van tijd voordat Drones ons luchtbeeld gaan bepalen. Met daaronder de Self Driving Cars, die volledig door kunstmatige intelligentie gedreven hun route bepalen, afstand houden en autonoom afwegingen en afwegingen dienen te maken bij auto ongelukken.

Daarnaast is er een verregaande robotisering aan de gang; complexe operaties worden al uitgevoerd door robots, kinderen hebben robot huisdieren en er zijn experimenten om ouderen te laten ‘verzorgen’ door robots in verzorgingstehuizen. Stevige discussies worden gevoerd over de implicaties en applicaties van robottechnologie. Denk aan onze productieketens, onze werkgelegenheid. Het leger is al jaren intensief bezig met experimenten om robots in oorlog/crisissituaties in te zetten waarbij het denkbaar is dat er legers uit robots gaan bestaan die autonoom in oorlogssituaties besluiten dienen te nemen over het leven van anderen.

Onze voedingsindustrie en gezondheidszorg ondergaat een verregaande automatisering, waarbij er een focus lijkt te zijn op kunstmatige, chemische alternatieven. Chemische medicijnen, genetisch gemanipuleerd voedsel, kunstmest, robotisering van voedselproductieprocessen, kunstmatige additieven… we raken steeds verder verwijderd van onze biologie en hetgeen onze prachtige planeet ons te bieden heeft.

De Quantified Self beweging promoot het gebruik van gadgets en wearables (gadgets die op de huid worden gedragen) om alles kwantificeerbaar te maken en met al deze data impact te kunnen hebben op onze gezondheid en effectiviteit. Denk aan stappentellers, caloriemeters, mood trackers, apps en head bands om door middel van computertechnologie een meditatieve staat te genereren.
Het verbeteren van je gezondheid, van je biologie en van je kwaliteit van leven door onder andere gadgets vallen onder de BioHacking, NeuroHacking en LifeHacking beweging.

Het ironische in dit alles is dat er weinig tot geen besef is van de verregaande effecten van de straling en frequenties van al deze apparaten op onze gezondheid, onze hersenfuncties en ons bewustzijn.

De ontwikkelingen verschuiven zich alsmaar meer van toepassingen op schermen naar gadgets die gedragen worden op de huid tot het daadwerkelijk implanteren van chips en het besturen van binnenuit. Van het 3D printen van organen tot het daadwerkelijk overstijgen van onze biologie (Transhumanisme). Denk aan anti-aging technologieën, het injecteren van nanotechnologie (nanobots) in onze bloedbanen en het uploaden van je brein in een computer, aangestuurd door kunstmatige intelligentie (AI). Met uiteindelijk de creatie van een cyborg lichaam vanuit een volledige samensmelting van technologie en biologie.

Singulariteit
Er wordt gesproken over de Singulariteit wanneer we het punt bereiken waarbij we ingehaald worden door computertechnologie. Wanneer kunstmatige intelligentie en robots hoger ontwikkeld zijn dan onszelf. Robots kunnen inmiddels autonoom handelen, zelf besluiten nemen op basis van algoritmes en zijn niet langer afhankelijk van hun programmeurs. Zullen zij emoties ervaren, bewustzijn ontwikkelen? Bezield raken? Niemand weet wat er dan precies gaat gebeuren maar de grootste wetenschappers en breinen op deze planeet waarschuwen ons (Richard Dawkins, Elon Musk e.a.). Betreft het de kwantumsprong in onze evolutie of betekent dit het einde van de mensheid zoals we deze kennen?

Ik vrees de dag dat de technologie onze menselijke interactie zal overtreffen. De wereld zal dan een generatie van idioten hebben.’ 
~ Albert Einstein

Mens Zijn
Waar blijft het menselijke aspect in al deze technologieën? Ons Mens zijn? De kracht van persoonlijke aandacht, liefde, (com)passie, intuïtie, empathie en fysiek contact? De energetische componenten van onze voeding, de liefde waarmee iets gemaakt is?

We don’t know how to measure what we care about so we care about what we measure.

Wat maakt ons eigenlijk mens? Is het onze biologie? Datgene wat zichtbaar is met onze 5 zintuigen of meetbaar is met onze hedendaagse meetapparatuur? Of zijn er wellicht naast fysieke, mentale en emotionele dimensies ook spirituele en astrale dimensies? Bestaat er eigenlijk zoiets als tijd en ruimte of is dit slechts een menselijke construct? Het is in ieder geval een gegeven dat we hier alsmaar meer in verstrikt raken. Net als onze collectieve obsessie voor materie, geld, efficiency en succes, voor meer, groter, sneller en beter.

Holistic Hacking
Zitten we wellicht toch gevangen in een soort collectieve Matrix? Of is dit een toekomstbeeld waar we hard op af stevenen? Een computer gestuurde simulatie waarin we gevangen en verstrikt geraakt zijn in programma’s die ons alsmaar verder verwijderen van onszelf en onze ware natuur. Programma’s van controle, manipulatie, schaarste en afgescheidenheid. Waarin we gevangen zijn in onze perceptie door de input van onze vijf zintuigen. Vast zitten in onze linkerhersenhelft: in structuur, logica, data en lineair denken.

Begrijp me niet verkeerd: vooruitgang en innovatie is prachtig, technologische groei is fantastisch. Het is in onze natuur om ons te ontwikkelen en ernaar te streven tot volle wasdom te komen, onze volledige potentieel te ontsluiten.

Maar ik realiseer me steeds meer dat er een collectieve wake up call nodig is. Dat we in een onvoorstelbaar hoog tempo het contact met onze realiteit aan het verliezen zijn. Met onze natuurlijke omgeving, onze buitenwereld maar met name onze binnenwereld, onze hartintelligentie, ons bewustzijn en onze multidimensionale natuur.

Het is tijd voor een kwantum sprong in onze bewustzijn! Voor reflectie, introspectie en analoge verbindingen. Deze revolutie is niet langer iets voor volgende generaties, de tijd is NU. Mensheid 2.0 dient zich aan, hoe deze eruit ziet is aan ons…

Welkom in de toekomst.

***

Dit artikel is verschenen in 'BRES magazine - bewustzijn in beweging', download hier de PDF:

Cyberspace - de virtuele Big Bang Cyberspace - de virtuele Big Bang (2756 KB)

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.

Spiegeltje spiegeltje op ons scherm...

Yfke Laanstra

Ik ben dol op computers. Ik breng mijn (werk)dagen bijna volledig achter een computerscherm door. Het bouwen van al die mooie virtuele creaties, online communities, digitale werelden: ik krijg er geen genoeg van. Creaties die stuk voor stuk bijdragen aan het bewustzijn en welzijn van haar gebruikers. Het is als het ware digitaal spelen met mijn eigen creatiepotentieel; in de virtuele wereld is alles mogelijk.

Naast dit grenzeloze creeren heeft computer technologie ook een wonderlijke spiegelfunctie: het reflecteert (ons) potentieel. Het toont ons hoe onze werkelijkheid werkelijk is opgebouwd, hoe wij werkelijk zijn opgebouwd

De holistische visie veronderstelt dat alles energie is en alles met elkaar verbonden is. Vervang de term ‘energie’ eens voor bits en bytes, voor nulletjes en eentjes. Hoe ‘zweverig’ is dan nog deze veronderstelling? Onze hedendaagse computertechnologie laat juist zien dat het een volslagen logisch gegeven is dat je een realiteit kunt opbouwen uit zoiets wat in basis onzichtbaar is voor het blote oog. In zowel de energetische als de virtuele realiteit zijn de mogelijkheden qua creatie potentieel ongekend.

Internet: het wereldwijde web
Het internet demonstreert onze interconnectiviteit. Het maakt het mogelijk een realtime verbinding te hebben met iemand aan de andere kant van de wereld, in een andere tijdzone. Niet gebonden aan tijd of afstand.
Daarnaast biedt het internet toegang tot een wereldwijde bibliotheek, tot ongekend veel informatie. We kunnen data in de Cloud opslaan, in voor het oog onzichtbare informatievelden, in virtuele databanken. Alles is informatie, alles is energie.

Het Internet of Things verbindt een groeiend aantal ‘dingen’ met het internet waardoor er één groot data netwerk ontstaat. Waarbinnen al deze data een eigen leven leidt, geanalyseerd en in kaart gebracht wordt en er veelal geen menselijke tussenkomst meer nodig is. Dit data netwerk bevat bijvoorbeeld al jouw gezondheidsdata, data vanuit jouw privé beslommeringen via Social Media tot al jouw Geodata (waar je wanneer bent), aankopen, betalingen en data van al jouw ‘Smart’ apparatuur en wearables (Smart phone, Smart TV, Smart watch, Smart meter etc).

Chat features bieden ons als het ware een vorm van hedendaagse telepathische communicatie. Zonder een uitgesproken woord voeren we uitvoerige gesprekken en kunnen we op een computerscherm elkaars gedachten lezen. Wisselen we gigabytes aan data uit via onze desktops, smart phones, tablets, gadgets en games.

AI (Artificial Intelligence) is onze hedendaagse glazen bol, die aan de hand van complexe algoritmes onze toekomst kan voorspellen. Althans, met die data die kwantificeerbaar, meetbaar is.

Wifi – draadloos internet
Waar we voorheen nog bedrading nodig hadden om internet te verkrijgen, volstaat nu een Wifi verbinding. We vinden het normaal dat we ons constant in zeeën van data bevinden, overspoeld worden door informatievelden, die we niet met het blote oog kunnen waarnemen. Dat we hier bijna non-stop op surfen, hiermee direct of indirect mee in interactie zijn.

Dat we frequenties in de vorm van beelden of geluid oppikken door van de ene radio- of tv zender naar de andere te bewegen, door een telefoonnummer in te toetsen vinden we volslagen normaal. Dat het ook mogelijk is dat we andere realiteiten, andere dimensies waarnemen door op andere frequenties in te tunen noemen we nog steeds veelal paranormaal.

Ons lichaam: onze biologische supercomputer
Wij bestaan ook uit hard- en software en uit zogenaamde ‘wet ware’. Onze lichamen kunnen ook in ‘Sleep mode’, wij hebben ook de beschikking over een anti-virus programma (ons immuun systeem), ons DNA is onze hard drive, ons bindweefsel ons glasvezelnetwerk en ons brein is onze CPU (Central Processing Unit). Waar digitale en analoge converters voorzien in de interface tussen de digitale en analoge wereld zo ontstaat er een alsmaar geavanceerdere interface tussen de organische en digitale wereld. Met alle voor- en nadelen van dien.

Net zoals in real life het aanbod van software applicaties ons overspoelt, zo worden ook onze breinen overspoeld door software, door programmeringen. Programmeringen in de vorm van overtuigingen of semi-waarheden die ons op collectief level worden opgedrongen, via o.a. het onderwijs, religie en de media. Aan onze realiteit te zien is onze gemiddelde firewall kapot en wordt de meest belachelijk onzin voor waar aangenomen, geïnstalleerd op onze harde schijven en hiermee onze ‘realiteit’ gekleurd.

Laten we dus eerst onze organische, biologische intelligentie aanspreken, ons ‘systeem’ defragmenteren en rebooten alvorens we ons verder gaan verdiepen in Artificiële Intelligentie (AI). Onze biologische kwantumcomputer beter leren begrijpen en benutten voordat we onze biologie laten samensmelten met of vervangen door technologie (Biohacking, Transhumanisme).

Virtual Reality
Is het mogelijk dat onze realiteit, ons universum één grote computer simulatie is? Een holografische projectie van elektrische signalen geïnterpreteerd door ons brein. Net zoals we in real life onze vijf zintuigen nodig hebben om deze signalen op te pikken en via ons brein, ons CPU, om te zetten in beelden en net zoals we binnen Virtual Reality VR hardware (Occulus Rift, Google Cardboard) nodig hebben om ondergedompeld te worden in de virtuele realiteit.

In onze bioscopen bekijk je inmiddels Imax en 3D films. Smart TV’s met 3D functionaliteit zijn toegankelijk voor het grote publiek en Virtual en Augmented Reality gaan alsmaar meer mainstream. Hoe meer zintuigen erbij betrokken worden, hoe intenser de onderdompeling. Hoe realistischer de graphics, hoe realistischer de ervaring voor ons brein en voor ons hele wezen. Ons lichaam interpreteert dit als de werkelijkheid.

Hoe werkelijk is onze huidige werkelijkheid eigenlijk nog? En kan het dus zijn dat er naast deze realiteit nog vele andere parallelle realiteiten bestaan? Net als deze virtuele dimensies. Waar je je tegelijkertijd in bevindt? Net als je én fysiek achter je computer kunt zitten én een avatar bent in een game of in Second Life en een digitale identiteit hebt in Social Media. In verschillende gedaantes, in verschillende werelden en met verschillende rollen.

Hoe bizar is het dus nog te veronderstellen dat wij ook meerdere levens in meerdere realiteiten in meerdere vormen hebben? Die zich allemaal tegelijkertijd afspelen. Dat tijd en afstand feitelijk een illusie is, computercode in een software programma. Dat verleden, heden en toekomst zich tegelijkertijd afspelen. Dat ons ‘Game of Life’ meerdere levels en levens bevat.

Multidimensionaliteit
Ik vind het bizar, en ironisch tegelijkertijd, dat we onze multidimensionale natuur veelal blijven ontkennen, en dit afdoen als New Age bullshit. De revolutionaire ontwikkelingen en de exponentiële groei op het vlak van computer technologie tonen ons immers een technologische, virtuele en artificiële uitvoering van onze werkelijkheid, onze ware natuur. Wat we binnen Esoterische kringen al jaren verkondigen, maakt computertechnologie nu zichtbaar en geloofwaardig.

Het is enkel aan ons wat we met dit bewustzijn doen.

We kunnen ons verder verliezen(?) in deze artificiële, synthetische werkelijkheid, deze gespiegelde computer simulatie. We kunnen ervoor kiezen in een soort permanente stand-by, of erger nog, een permanente Sleep modus te blijven.

Of we kunnen inzien dat deze exponentiële technologische ontwikkelingen ons iets spiegelen. Dat onze beperkte programmering over onze realiteit, ons potentieel nodig overschreven dient te worden met geupgrade software, dat we toe zijn aan een collectieve boost, upgrade en transformatie.

Reloading lost data_

Meer als dit lezen? 

Maak dan via onderstaande button een (gratis) account aan voor mijn User Innerface, hier vind je alle full-length artikelen en veel meer. Wil je meer ontdekken over het snijvlak van bewustzijn, computertechnologie en menselijk potentieel? Schrijf je in voor mijn Nieuws Update bovenaan deze pagina.


Top